Peggy Glanville-Hicks (ur. 29 grudnia 1912 w Melbourne, zm. 25 czerwca 1990 w Sydney) – australijska kompozytorka.
Życiorys W 1927 roku podjęła studia u Fritza Harta w konserwatorium w Melbourne. W 1931 roku uzyskała stypendium i wyjechała na dalsze studia do Royal College of Music w Londynie, gdzie do grona jej nauczycieli należeli Ralph Vaughan Williams (kompozycja), Arthur Benjamin (fortepian), Gordon Jacob (orkiestracja) oraz Constant Lambert i Malcolm Sargent (dyrygentura). W latach 1936–1938 uczyła się u Nadii Boulanger w Paryżu i u Egona Wellesza w Wiedniu. W 1939 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, w 1948 roku otrzymała obywatelstwo amerykańskie. W latach 1948–1958 pisywała krytyki muzyczne do „New York Herald Tribune”. Od 1952 roku była dyrygentem Composers’ Forum przy Columbia University. Propagowała muzykę współczesną i organizowała koncerty, na których ją wykonywano. W 1956 i 1958 roku otrzymała stypendium Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima, a w 1960 roku stypendium Fulbrighta. Prowadziła badania nad muzyką regionu Morza Egejskiego oraz Środkowego i Dalekiego Wschodu. Od 1959 do 1976 roku mieszkała w Atenach, później wróciła do Australii. W 1969 roku straciła wzrok.
W latach 1938–1948 jej mężem był kompozytor Stanley Bate. W 1940 roku wspólnie z nim założyła zespół Les Trois Arts, w którym była menadżerem i dyrygentem.
Twórczość W swojej twórczości łączyła współczesne środki techniczne z elementami muzyki orientalnej i egzotycznej. Za podstawowe czynniki formotwórcze uważała rytmikę i melodykę, harmonii przypisując znaczenie drugorzędne. Często stosowała zredukowane obsady orkiestrowe, także w dziełach scenicznych. W okresie pobytu w Grecji wprowadziła do swojej muzyki elementy archaizacji, nawiązujące do melodii starogreckich.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Australijscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1990 Kategoria:Ludzie urodzeni w Melbourne Kategoria:Stypendyści Fulbrighta