Offenbach am Main – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, w rejencji Darmstadt.
Miasto liczy mieszkańców (dane z 30 września 2015) i jest 5. pod względem wielkości miastem w regionie Ren-Men. Jest ważnym ośrodkiem przemysłowym, usługowym i handlowym. Najbliższe duże miasto – Frankfurt nad Menem – znajduje się bezpośrednio przy zachodniej i północno-zachodniej granicy miasta. Offenbach am Main należy do dziewięciu miast Hesji o największym znaczeniu regionalnym (niem. Oberzentrum).
Geografia Offenbach am Main leży na południowo-wschodnim brzegu rzeki Men, naprzeciwko frankfurckich dzielnic Ostend i Fechenheim oraz na wschód od dzielnic Oberrad i Sachsenhausen-Süd. Rezultatem takiego położenia jest zrośnięcie obu miast i tworzenie przez nie jednego organizmu miejskiego. Przez teren miasta przepływają potoki Bieber i Hainbach. Offenbach znajduje się na Heskim Szlaku Wina Jabłkowego i Sadów Owocowych ().
Gminy i powiaty sąsiednie Offenbach am Main graniczy na zachodzie i północy z Frankfurtem nad Menem, na północnym zachodzie z Maintal (powiat Main-Kinzig), na wschodzie z Mühlheim am Main i Obertshausen (oba należą do powiatu Offenbach), zaś na południu z Heusenstamm i Neu-Isenburg (oba w powiecie Offenbach).
Podział administracyjny Offenbach am Main podzielony jest na następujące części (Stadtteile)https://www.offenbach.de/medien/bindata/of/bauverwaltung/6.000_Stadtteilsatzung.pdf.:
Bieberer Berg Buchhügel Buchrain
Carl-Ullrich-Siedlung Hafen
Lindenfeld
Musikerviertel Nordend Offenbach-Ost
Senefelderquartier
Waldheim Westend Zentrum
Rejony statystyczne wraz z urzędowym numerem: 11 Hochschule für Gestaltung (Wyższa Szkoła Wzornictwa) 12 Wilhelmschule (Szkoła Wilhelma) 13 Messehalle (Hala Targowa) 14 Kaiserlei 15 Ledermuseum (Muzeum Skór) 16 Mathildenschule (Szkoła Matyldy) 21 Städtische Kliniken (Kliniki miejskie) 22 Lauterborn 23 Friedrichsweiher (Sadzawka Fryderyka) 24 Bachschule (Szkoła Bacha) 25 Lichtenplattenweg 26 Bieberer Berg (Wzgórze Bieber) 31 Vorderwald-Rosenhöhe (Przedlesie-Wzgórze Róż) 32 Tempelsee (Jezioro Tempel) 33 Bieber 41 Mühlheimer Straße 42 Waldheim 43 Bürgel 44 Rumpenheim
Zmiany administracyjne Pierwotnie osobnymi miejscowościami były dzielnice: Bürgel – wcielona do miasta 1 kwietnia 1908; Bieber – wcielona do miasta 1 kwietnia 1938; Rumpenheim – wcielona do miasta 1 kwietnia 1942.
Historia Prehistoria Podczas wykopalisk archeologicznych na terenie Offenbach am Main odkryto ślady z epoki kamiennej. Nie można jednak przyjąć, że istnieje powiązanie etniczne między ludźmi z epoki kamiennej a mieszkańcami osad za czasów panowania Franków.
Starożytność Tereny obecnego Offenbach am Main należały w okresie rzymskim do i znajdowały się w prowincji Górna Germania. Przechodziła przez nie rzymska droga z Frankfurtu – z Sachsenhausen, przez Offenbach i Bürgel, dalej przez Mühlheim am Main do Steinheim. Także w Biber znajdują się rzymskie pozostałości. Przez tereny obecnego miasta prowadziły także inne rzymskie drogi, które prawdopodobnie krzyżowały się w Bieber („Ścieżka Indian”).
Średniowiecze thumb|Złoty Gulden Wernera von Falkenstein Offenbach am Main został założony przez Franków w roku 561. Nazwa miasta ma typową dla tego okresu końcówkę -bach i stoi w zależności z nazwą osobową Ovo. Z VI lub VII wieku pochodzi znajdujący się na południe od najstarszego centrum miasta, przy Waldstraße, cmentarz Franków.
Między mieszkańcami istnieją dwie teorie o etymologii nazwy miasta. Pierwsza z nich mówi, że Offenbach uzyskał swoją nazwę, gdyż w tym miejscu Men tworzył bród, który zimą nie zamarzał (niem. Offener Bach → OffenBach, Otwarty Potok → OffenBach). Druga teoria odnosi się do wielkiego pieca, który znajdował się w pobliżu potoku (niem. Bach), czyli (niem. Ofen am Bach → Of(f)enBach, Piec przy Potoku → Of(f)enBach). W kolejnych latach do nazwy wkradło się dodatkowe ‘f’.
Pierwsze wzmianki o Offenbachu nad Menem pochodzą z 977 r. Cesarz Otton II potwierdził wtedy podarowanie terenów w Offenbachu kościołowi św. Salwatora we Frankfurcie nad Menem (późniejsza katedra). Offenbach am Main był wcześniej częścią , a okoliczne lasy należały do zespołu leśnego Dreieich. Od średniowiecza do 1819 Offenbach był częścią (Biebermark).
Właściciele miasta zmieniali się często. Do pierwszych z nich zalicza się hrabiów , którzy odziedziczyli swoje majątki po leśnictwie Dreieich. Po śmierci ostatniego z rodu Münzenbergów w 1255 r., wieś nad Menem przeszła pod władanie hrabiów Falkensteinów. W 1372 r. hrabia Philipp von Falkenstein zastawił Offenbach radzie miasta Frankfurt za 1000 guldenów. Werner III von Falkenstein, arcybiskup Trewiru (Trier), jako właściciel Offenbachu nakazał około 1400 r. wybudować zamek nad Menem i bić monety, co wywołało protest Frankfurtu.
Okres władania Isenburgów thumb|left|Offenbach – wyciąg z Topographia Hassiae z 1655 r. Po śmierci Wernera, ostatniego męskiego potomka rodu Falkensteinów, ziemie rodziny przeszły pod władanie innych rodów. Dopiero hrabia Ludwig von Isenburg, jeden spośród wielu spadkobierców, miał tak dużą siłę przebicia, aby w 1486 zostać jedynym właścicielem Offenbach am Main. W okresie władania hrabiego Reinharda von Isenburg-Biersteina Offenbach am Main służył rodowi jako rezydencja. Jego członkowie nakazali wybudować w 1559 r. zamek Isenburski. W 1559 r. pojawił się w Offenbach am Main ruch reformacyjny. Podczas wojny trzydziestoletniej Szwedzi przepędzili w 1631 r. bawarskich zaborców, a na zamku król szwedzki Gustaw II Adolf przyjął kapitulację Frankfurtu nad Menem.
thumb|Widok na Offenbach ok. 1770 roku(Rycina Johanna Caspara Zehendera) W 1698 r. hrabia Philipp von Isenburg udzielił schronienia hugenotom, którzy założyli własną, istniejącą do dzisiaj parafię. W tym czasie nastąpił rozrost miasta. Zachodnia część miasta zaczęła się w XVIII wieku rozwijać z osady do znaczącego miasta. Hugenoci znali się na produkcji tabaki, co w pierwszej połowie XVIII w. dawało duże możliwości zarobku.
Rządy kupców we Frankfurcie nad Menem blokowały i utrudniały powstawanie tam manufaktur. Magnaci przemysłowi przenieśli się więc za ówczesną granicę kraju – do Offenbachu, w którym przyjaźni rozwojowi przemysłu hrabiowie von Isenburg nadali im swoje regalia.
Johann Wolfgang von Goethe bywał regularnie w 1775 r. w Offenbachu, gdyż mieszkała tu jego ukochana . W tym też czasie rozpoczęła się w mieście produkcja wyrobów skórzanych, a także pojawiły się w nim pierwsze przedsiębiorstwa przemysłowe i usługowe.
W 1786 lub 1787 r. w Offenbachu osiadł Jakub Frank. Miasto było centralą frankizmu aż do śmierci swojego przywódcy w 1791 r. W kolejnych latach jego współpracownicy i uczniowie zaczęli stopniowo opuszczać miasto.
W 1794 r. książę Wolfgang Ernst von Isenburg zniósł pańszczyznę. Katolikom przywrócono w 1798 r., po 200 latach, prawo do sprawowania liturgii i kultu.
XIX wiek thumb|left|Offenbach i okolice, 1893 r. W 1800 r. Alois Senefelder, najsłynniejszy mieszkaniec Offenbach am Main, wynalazł kamienioryt. Po Kongresie wiedeńskim w 1815 r. hrabia Carl von Isenburg, z powodu swej sympatii do Napoleona Bonaparte, utracił władzę. Miasto należało przez krótki okres do Austrii, a następnie zostało przyłączone do Wielkiego Księstwa Hessen-Darmstadt. Po rozwiązaniu w 1819 r. miasto otrzymało 1733 mórg (jutrzyn) terenów między Hainbach a dzisiejszą Grenzstraße. Od tego czasu miasto mogło się rozwijać także w kierunku wschodnim. Poprzednio możliwy był tylko rozrost na południe lub na zachód, w kierunku Frankfurtu nad Menem.
Ponieważ Frankfurt nad Menem nie przystąpił do Niemieckiego Związku Celnego, przez najbliższe parę lat targi odbywały się właśnie w Offenbachu. W tym celu wybudowano budynek mieszczący dzisiejsze Niemieckie Muzeum Skór ().
W 1832 r. z byłych okręgów sądowych (Landgerichtsbezirke) Langen, Offenbach i Seligenstadt powstał powiat Offenbach. Od tego czasu Offenbach am Main był miastem powiatowym (dzisiejszą stolicą powiatu Offenbach, którego miasto nie jest już członkiem, jest Dietzenbach). W 1848 r. powstała lokalna linia kolejowa prowadząca z zachodniej części miasta do dzielnicy Sachsenhausen we Frankfurcie. Ówczesny (zburzony w latach 50. XX wieku) dworzec istniał przy Bahnhofstraße, a cała dzisiejsza Berlinerstraße w kierunku zachodnim była linią kolejową.
Dopiero w 1873 r. wybudowano dzisiejszy dworzec główny (Hauptbahnhof), znajdujący się w tamtym okresie na południe od miasta. Powstała linia kolejowa Frankfurt – Bebra. Zaczął rozwijać się przemysł ciężki (zakłady ), dzięki czemu w ciągu następnych dwudziestu lat miasto znacznie się rozwinęło. W 1896 r. otwarto linię kolejową do Dieburga. Później otwarto rozgałęzienie tej trasy do Dietzenbach.
thumb| W 1888 r. odkryto źródło lecznicze, które nazwano na cześć rządzącego jedynie 99 dni cesarza Fryderyka III „Źródłem Cesarza Fryderyka” (). Z powodu zasolenia nie sprzedaje się już dziś pochodzącej z niego wody mineralnej.
XX wiek Lata 1900–1949 thumb|left|Słup pogodowy przy Kaiserstraße, ok. 1900 roku W 1908 r. do Offenbachu przyłączono pierwszą sąsiednią miejscowość – . Spowodowało to zwiększenie terytoriów miasta na wschód od Grenzstraße, aż po granice z Bieber i Rumpehnheim. Podczas puczu w Wielki Piątek 1919 r. zastrzelono przed koszarami (dzisiejszy urząd finansowy) 17 osób. W 1920 r. miasto było przez miesiąc okupowane przez wojska francuskie. W 1922 r. rozpoczęto budowę osiedla Offenbach-Tempelsee w południowej części miasta. Na skutek kryzysu gospodarczego w latach 20. przez pewien czas połowa robotników miasta była bezrobotna. W 1938 r. Offenbach am Main wystąpił z powiatu Offenbach i stał się miastem na prawach powiatu (kreisfreie Stadt), nadal jednak pozostał siedzibą powiatu. 1 kwietnia tego samego roku nazistowski gauleiter i namiestnik Rzeszy na Hesję Jakob Sprengler zarządził przyłączenie do miasta miejscowości . W listopadzie 1938 podczas pogromów zbezczeszczono synagogę (dzisiejszy Capitol). Jeszcze do 1936 r. istniał w mieście silny opór antynazistowski. W 1942 r. przyłączono do miasta miejscowość .
Od 1949 r. thumb|Frankfurter Straße w 1900 r. thumb|...i w 2008 r. Offenbach am Main został podczas II wojny światowej zniszczony w 36%. Zniszczone zostało historyczne śródmieście i Westend. Budowle niezniszczone przez bomby zostały wyburzone podczas trwającej przez następne lata odbudowy miasta. Poprzedni charakter zachodniego śródmieścia pomiędzy Herrnstraße i Schloßstraße („miasto-ogród”) został zmieniony na miasto biurowców (przykładem nowego typu budowli są nowy ratusz i City-Tower).
W 1953 r. rozpoczęła się budowa Carl-Ulrich-Siedlung (Osiedle Carla Ulricha) między Dietzenbacher Straße a Waldstraße. Liczba mieszkańców Offenbach am Main osiągnęła w 1954 r. poziom , a miejscowość została najmłodszym Wielkim Miastem HesjiTytuł Großstadt przysługuje wszystkim miastom niemieckim, których liczba ludności przekroczy 100 tys. mieszkańców.. Praw miejskich Offenbach am Main oficjalnie nigdy nie uzyskał. W 1953 r. miasto otrzymało nagrodę europejską za starania w celu rozwijania myśli integracji europejskiej. W 1960 r. miasto zakupiło Wildhof przy Heusenstamm. W 1971 r. otwarto obecny ratusz miejski przy Berliner Straße, przenosząc doń administrację ze starego szpitala (obecnie budynek sądowniczy). Uroczyste obchody z okazji 1000-lecia miasta odbyły się w 1977 r. W 1995 r. Offenbach am Main uzyskał połączenie z siecią S-Bahn Rhein-Main.
Ze względu na dobrą infrastrukturę i korzystne położenie w regionie Ren-Men – u samych wrót Frankfurtu nad Menem, w ostatnich latach w mieście pojawiło się wiele przedsiębiorstw. Do dziś w samym centrum istnieje wiele starych kamienic czynszowych z początków XX wieku.
Architektura