Greg Kot (ur. 3 marca 1957) – amerykański dziennikarz muzyczny. W latach 1990–2020 krytyk muzyczny w Chicago Tribune. Autor kilku książek o tematyce muzycznej.
Życiorys i działalność Początki Greg Kot pochodzi z Syracuse w stanie Nowy Jork. Gdy miał około 12 lat zainteresował się pisaniem – jako dziecko czytał gazety, głównie dział sportowy, wyobrażając sobie, że pisze o swoich ulubionych drużynach w codziennej gazecie. Stopniowo poszerzał swoje zainteresowania i zestaw lektur, wśród których znalazły się dzieła takich autorów jak: Tom Wolfe, Norman Mailer, Hunter S. Thompson i Mike Royko. W latach 1976–1982 czytał recenzje muzyczne w ówczesnych magazynach: Rolling Stone, Musician i Village Voice zapoznając się z twórczością takich autorów jak: Greil Marcus, Janet Maslin, Tom Carson, Dave Marsh czy Lester Bangs, którzy ukształtowali jego myślenie i pod wpływem których zaczął kupować recenzowane płyty. Postanowił wówczas pisać o muzyce.
Działalność zawodowa Podczas studiów na Marquette University zajmował różne stanowiska redaktorskie w gazecie studenckiej, a potem relacjonował kilka koncertów w Milwaukee dla kontrkulturowego tygodnika Milwaukee Bugle-American. Po ukończeniu studiów pracował dla Quad City Times w Davenport w stanie Iowa, a w 1980 roku został redaktorem w dzienniku Chicago Tribune. Dziesięć lat później awansował tam na stanowisko krytyka muzycznego szybko zyskując reputację wiarygodnego autora w dziedzinie muzyki popularnej.
Od 1993 roku wspólnie z krytykiem muzycznym Jimem DeRogatisem prowadził ogólnokrajowy talk show Sound Opinions, produkowany przez Chicago Public Media.
W 2020 roku odszedł z Chicago Tribune. W ciągu 30 lat pracy w charakterze krytyka muzycznego był uczestnikiem przeszło 2 tysięcy koncertów. Jak stwierdził w tekście pożegnalnym z czytelnikami musiał w tym czasie radzić sobie również z machinacjami przemysłu muzycznego, co było pod wieloma względami sprzeczne z zadaniem krytyka i jakie takie – minusem w jego działalności.
Po odejściu z Chicago Tribune został redaktorem serwisu streamingowego The Coda Collection.
Dorobek pisarski Artykuły Pisał artykuły między innymi dla: Encyclopaedia Britannica, Rolling Stone, Entertainment Weekly, Details, Men’s Journal, Guitar World, Vibe i działu kulturalnego BBC.
Książki Jako autor: Wilco: Learning How to Die (2004, Broadway Books, ) Ripped: How the Wired Generation Revolutionized Music (2009) I'll Take You There: Mavis Staples, the Staple Singers, and the March Up Freedom's Highway (2014, Scribner)
Jako współautor: Survival Guide to Coaching Youth Basketball (2008, ) – dwa bestsellerowe wydania The Beatles vs. The Rolling Stones: Sound Opinions on the Great Rock 'n' Roll Rivalry (2010, Voyageur Press) – z Jimem DeRogatisem)
Jako współpracownik Napisał szereg artykułów/esejów/rozdziałów do: The Trouser Press Guide to 90's Rock (Ira A. Robbins, 1997) Harrison (redaktorzy Rolling Stone, 2002) Cash (redaktorzy Rolling Stone, 2004) The New Rolling Stone Album Guide (2004, 4. wydanie)
Inspiracje Spośród recenzentów, którzy wywarli na niego największy wpływ wymienił: Roberta Christgaua i jego Consumer Guide, Irę Robbinsa z magazynu Trouser Press, Jacka Rabida z The Big Takeover oraz swoją poprzedniczkę na stanowisku krytyka muzycznego w Chicago Tribune, Lynn Van Matre.
Wykształcenie Jest absolwentem Marquette University.
Nagrody W 2013 roku otrzymał nagrodę Journalism By-Line Award przyznaną mu przez Marquette University.
W 2021 roku otrzymał nagrodę 2020 Lifetime Achievement Award przyznaną mu przez Chicago Headline Club.
Życie prywatne Żonaty z Deb, z którą ma dwie córki. W czasie wolnym od obowiązków zawodowych jest trenerem oraz menadżerem swojego 20-letniego programu koszykówki dla młodzieży w Chicago.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Recenzje Grega Kota w BBC Recenzje Grega Kota w Rolling Stone
Kategoria:Amerykańscy dziennikarze muzyczni Kategoria:Amerykańscy krytycy muzyczni Kategoria:Ludzie urodzeni w Syracuse (Nowy Jork) Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Absolwenci Marquette University