Wilhelm Maximilian Otto Behaghel (ur. 3 maja 1854 w Karlsruhe, zm. 9 października 1936 w Monachium) – niemiecki germanista, językoznawca, młodogramatyk.
Życiorys W latach 1873–1876 studiował filologię germańską, romańską i klasyczną na uniwersytecie w Heidelbergu oraz po jednym semestrze w Paryżu i Getyndze. W roku 1876 doktorat z językoznawstwa w Heidelbergu, a w 1878 tamże habilitacja na temat następstwa czasów w zdaniach niemieckich. W roku 1883 został profesorem zwyczajnym filologii niemieckiej na uniwersytecie w Bazylei.
W latach 1888–1925 pracował jako profesor germanistyki na uniwersytecie w Gießen. Rektor uniwersytetu w Gießen w latach 1895/96, 1905/06, 1907. Był m.in. członkiem Powszechnego Niemieckiego Stowarzyszenia Językowego, Bawarskiej Akademii Nauk, Towarzystwa Naukowego w Getyndze. 1888-1892 redaktor czasopisma germanistycznego „Germania”, a w latach 1924–1933 „Giessener Beiträge” (obecnie: „Beiträge zur deutschen Philologie”).
Działalność naukowa Obszary badań naukowych: historia języka niemieckiego, współczesny język niemiecki, składnia. Jest autorem aktualnych do dziś tzw. praw Behaghela (Behaghelsche Gesetze) odnoszących się do szyku wyrazów w zdaniu. Do nich należy np. reguła, że element treściowo najważniejszy występuje na końcu zdania(3) (PDF) Behaghel’s Laws and the Word Order Principles Revisited (researchgate.net).. Behaghel należał do szkoły młodogramatycznej. Był wydawcą tekstów staro-wysoko-niemieckich i średnio-wysoko-niemieckich.
Otto Behaghel – publikacje (wybór) · Die deutsche Sprache (1886, 11. wyd. 1954) · Schriftsprache und Mundart (1896) · Die Zeitfolge der abhängigen Rede (1878) · Geschichte der deutschen Sprache (1891; 5. wyd. 1928) · Gebrauch der Zeitform im konjunktiven Nebensatz der Deutschen (1898) · Der Heliand und die angelsächsische Genesis (1902, 2. wyd. 1908) · Bewusstes und Unbewusstes im dichterischen Schaffen (1906) · Deutsche Syntax, t. 1-4 (1923–1928)
Nagrody i wyróżnienia 1934 Goethe-Medaille (nadany przez prezydenta Hindenburga) 1934 Goldener Ring des Deutschen Sprachvereins Księgi jubileuszowe z okazji 70. i 80. rocznicy urodzin (zawarty tam spis publikacji Behaghela liczy 901 pozycji)
Życie prywatne Jego żoną była (od 1887 do 1924) Maria Dorothea Zöller, córka chemika. Mieli córkę Elisabeth i syna Otto (został profesorem chemii na uniwersytecie w Giessen).
Przypisy
Bibliografia Adam Heinz: Dzieje językoznawstwa w zarysie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978. Gerhard Helbig: Dzieje językoznawstwa nowożytnego, tłum. z niem.: Czesława Schatte, Dorota Morciniec. Wrocław: Ossolineum, 1982. ISBN 83-04-00920-X.
Kategoria:Niemieccy germaniści Kategoria:Niemieccy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1936 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Gießen Kategoria:Ludzie urodzeni w Karlsruhe Kategoria:Niemieccy gramatycy