Rejon leski (ukr. Ліськівський район) – dawna jednostka podziału administracyjnego Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1940–1941 i 1944–1945. Należał do obwodu drohobyckiego. Siedziba władz rejonu znajdowała się w Lesku.
Rejon leski został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie drohobyckim utworzono 30 rejonów, między innymi leskiХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН Україн. Rejon objął obszary na wschód od SanuГоловне Управління Геодезії і Kартографії при НКР СРСР (1941). Cписок адміністративних районів Дрогобицької області. Харків.: miasto Lesko (główną prawobrzeżną część); główną, prawobrzeżną część gminy Lesko (bez Postołowa i Huzeli); główną, prawobrzeżną część gminy Olszanica (bez Bereźnicy Niżnej, głównej lewobrzeżnej części Zwierzynia oraz mniejszej lewobrzeżnej części Myczkowiec); całą gminę Ropienka; większą, prawobrzeżną część gminy Mrzygłód (bez Mrzygłodu, Dębnej, Hłomczy i Łodziny); mniejszą, prawobrzeżną część gminy Sanok (Bykowce, Olchowce, Wujskie, Załuż oraz fragment miasta Sanoka – Biała Góra). Obszary te należały przed wojną do powiatów leskiego i sanockiego w województwie lwowskim.
Rejon leski przestał istnieć wraz z wybuchem wojny niemiecko-radzieckiej 22 czerwca 1941. Jego tereny weszły w skład Landkreis Sanok dystryktu krakowskiego Generalnego GubernatorstwaAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG..
Rejon został odtworzony 31 lipca 1944, po zajęciu tych terenów przez Armię Czerwoną1944 рік в історії (history.org.ua).
W marcu 1945, w wyniku wytyczenia granicy między ZSRR a Polską, prawie cały rejon leski wszedł w skład Polski, gdzie został włączony do reaktywowanego powiatu leskiego oraz częściowo do powiatu sanockiego; oba weszły w skład utworzonego 18 sierpnia 1945 woj. rzeszowskiegoInformator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej – 1948 r..
W ZSRR pozostała jedynie Solina (jej dawna prawobrzeżna lokalizacjaNa uwagę zasługuje fakt, że historyczna wieś Solina znajdowała się w zupełnie innym miejscu, na wschodnim brzegu Sanu (49°23'09.8"N 22°27'04.9"E) i przez to pozostała po wojnie w ZSRR, gdzie utworzyła radę wiejską Solina (Солинянська сільська рада). Po II wojnie światowej zostali stąd wysiedleni wszyscy Ukraińcy. W 1948 roku wysiedlona Solina powróciła do Polski. W wyniku budowy zapory na Sanie w 1968 roku, miejsce po dawnej wsi zostało zatopione przez Jezioro Solińskie, a nową wieś Solina ulokowano na zachodnim brzegu Sanu, na południe od historycznej wsi Zabrodzie (która po wojnie przez cały czas była w Polsce).), w której utworzono sielsowiet Solina (Солинянська сільська рада), oraz Wola Maćkowa, którą zintegrowano jako chutor z radą wiejską Łodyna (Лодинянська сільська рада) w rejonie ustrzyckimNBUV.
15 maja 1948 w ZSRR zniesiono radę wiejską Solina, a Wolę Maćkową odłączono od rady wiejskiej ŁodynaУКАЗ Президії Верховної Ради Української РСР (15 травня 1948 р.) ПРО ЗМІНИ В АДМІНІСТРАТИВНО-ТЕРИТОРІАЛЬНОМУ ПОДІЛІ МЕДИКІВСЬКОГО, ДОБРОМИЛЬСЬКОГО, НИЖАНКОВИЦЬКОГО І МОСТИСЬКОГО РАЙОНІВ ДРОГОБИЦЬКОЇ ОБЛАСТІ. i przekazano te miejscowości Polsce w ramach korekty granic z ZSRRNBUV. Solina utworzyła gromadę w gminie Wołkowyja w powiecie leskim, a Wolę Maćkową zintegrowano z gromadą Leszczowate w gminie Ropienka w powiecie leskimRzeszowski Dziennik Wojewódzki. R.5, nr 9 (2 listopada 1948) = nr 28.
Zobacz też Podział administracyjny Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej Powiaty w Polsce od 1945
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Leska Kategoria:Powiat leski Kategoria:Powiat sanocki *