Ofiary wojny rosyjsko-ukraińskiej obejmowały sześć ofiar śmiertelnych podczas aneksji Krymu przez Rosję w 2014 roku, 14 200–14 400 żołnierzy i cywilów podczas wojny w Donbasie (2014–2022) oraz od 1,27 mln do 2 mln szacowanych ofiar (zabitych i rannych) podczas rosyjskiej inwazji na Ukrainę w okresie od 24 lutego 2022 roku do czerwca 2026 roku.

Najbardziej krwawa faza wojny w Donbasie (przed 2022 rokiem) miała miejsce przed porozumieniami mińskimi, mającymi na celu zawieszenie broni i uregulowanie konfliktu. Pomimo rozbieżnych doniesień o stratach po stronie ukraińskiej, wynikających z zaniżania danych, oficjalne dane ostatecznie się zsumowały, wskazując na znaczną liczbę ofiar wśród żołnierzy i ludności cywilnej po obu stronach. Wojna przyniosła również dużą liczbę zaginionych i schwytanych osób oraz próby wymiany jeńców między obiema stronami konfliktu. Zagraniczni bojownicy i ofiary wśród ludności cywilnej dodatkowo skomplikowały przebieg wojny, a zaangażowanie międzynarodowe i jego skutki wykraczały poza strefy bezpośredniego konfliktu.

Późniejsza inwazja rosyjska na Ukrainę jeszcze bardziej zwiększyła liczbę ofiar i zniszczeń. Doniesienia ze źródeł rosyjskich i ukraińskich dotyczące inwazji Rosji na Ukrainę były sprzeczne, ale wskazywały na wysokie straty wśród żołnierzy i ludności cywilnej. Zaangażowanie zagraniczne było kontynuowane, w wyniku czego odnotowano ofiary śmiertelne zarówno zagranicznych bojowników, jak i cywilów. Działania mające na celu identyfikację i repatriację zmarłych, a także traktowanie jeńców wojennych, uwypukliły koszty ludzkie trwającego konfliktu.

Aneksja Krymu przez Rosję (2014)

Podczas rosyjskiej aneksji Krymu od 23 lutego do 19 marca 2014 roku zginęło sześć osób. Wśród zabitych było trzech protestujących, dwóch ukraińskich żołnierzy i jeden członek kozackiej formacji paramilitarnej. 10 sierpnia 2016 roku Rosja oskarżyła Siły Specjalne Ukrainy o przeprowadzenie nalotu w pobliżu krymskiego miasta Armiańsk, w wyniku którego zginęło dwóch rosyjskich żołnierzy. Rząd Ukrainy odrzucił te doniesienia, uznając je za prowokację. W latach 2014–2016 przymusowo zaginęło 10 osób, a w 2017 roku w dalszym ciągu uznawano je za zaginione.

Wojna w Donbasie (2014–2022) thumb|Ofiary cywilne wojny w Donbasie thumb|Ściana Poległych za Ukrainę, w hołdzie ukraińskim żołnierzom i funkcjonariuszom policji poległym podczas wojny w Donbasie w okresie od marca do lipca 2014 roku „w imię jedności Ukrainy”; w pobliżu Soboru Mihajłowskiego w Kijowie

Ogólna szacunkowa liczba ofiar śmiertelnych wojny w Donbasie od 6 kwietnia 2014 do 31 grudnia 2021 roku wyniosła 14 200–14 400 osób. Liczba ta obejmuje ok. 6500 bojowników prorosyjskich sił separatystycznych, 4400 żołnierzy sił ukraińskich i 3404 cywilów. Liczba obejmuje również zgony żołnierzy niezwiązanych z walką, w tym śmierć w wyniku eksplozji min i niewybuchów. Zdecydowana większość zgonów miała miejsce w pierwszym roku wojny, kiedy toczyły się główne walki przed porozumieniami mińskimi.

Całkowita liczba zgonów Rozkład Ofiary śmiertelne Okres Źródło Całkowita liczba 14 200–14 400 zabitych 6 kwietnia 2014 – 31 grudnia 2021 Organizacja Narodów Zjednoczonych Cywile 3404 zabitych (306 obcokrajowców) 6 kwietnia 2014 – 31 grudnia 2021 Organizacja Narodów Zjednoczonych Siły ukraińskie(SZU, GNU, DPSUi siły ochotnicze) 4400 zabitych 6 kwietnia 2014 – 31 grudnia 2021 Organizacja Narodów Zjednoczonych 4535 zabitych 6 kwietnia 2014 – 23 lutego 2022 Muzeum Historii Wojskowości 6597 zabitych 6 kwietnia 2014 – 23 lutego 2022 Projekt UALosses Siły prorosyjskie(siły DRL i ŁRL) ~6500 zabitych 6 kwietnia 2014 – 31 grudnia 2021 Organizacja Narodów Zjednoczonych 17 zabitych 1 stycznia – 25 lutego 2022 Doniecka i Ługańska Republika Ludowa Siły Zbrojne Rosji 400–500 zabitych 6 kwietnia 2014 – 10 marca 2015 Sekretarz stanu USA Według lekarzy, aktywistów, żołnierzy na miejscu oraz co najmniej jednego deputowanego początkowa znana liczba ukraińskich ofiar wśród wojskowych była bardzo zróżnicowana, ponieważ armia ukraińska drastycznie zaniżyła liczbę ofiar. Kilku lekarzy oświadczyło, że byli przeciążeni ze względu na drastyczną liczbę ofiar. Ostatecznie Ministerstwo Obrony Ukrainy stwierdziło, że liczby zarejestrowane przez Narodowe Muzeum Historii Wojskowości są liczbami oficjalnymi, choć wciąż niekompletnymi. Do 23 lutego 2022 roku skatalogowano 4535 zgonów.

Według Sił Zbrojnych Ukrainy do 5 marca 2021 roku z przyczyn niezwiązanych z walką zginęło 1175 ukraińskich żołnierzy. Następnie wojsko nie opublikowało nowych danych na temat strat pozabojowych, twierdząc, że można je uznać za tajemnicę państwową.

Zgony według regionów thumb|upright=1.2|Mapa przedstawiająca zgłoszone przypadki zgonów proukraińskich żołnierzy podczas wojny w Donbasu w 2018 roku. Poniższa tabela nie uwzględnia 298 ofiar śmiertelnych w wyniku zestrzelenia samolotu linii Malaysia Airlines ani zgonów ukraińskich żołnierzy, które są wymienione osobno.

Region Ofiary śmiertelne Okres Źródło Obwód doniecki 2420 zabitych cywilów i bojowników DRL 6 kwietnia 2014 – 15 lutego 2015 Organizacja Narodów Zjednoczonych Obwód ługański 1185 zabitych cywilów i bojowników ŁRL 1 maja 2014 – 15 lutego 2015 Organizacja Narodów Zjednoczonych Obwód doniecki 4374 zabitych cywilów 6 kwietnia 2014 – 18 lutego 2022 Doniecka Republika Ludowa Obwód ługański 2269 zabitych cywilów 6 kwietnia 2014 – 23 lutego 2022 Ługańska Republika Ludowa

Zaginieni i wzięci do niewoli thumb|Ściana Poległych Monastyru Michajłowskiego o Złotych Kopułach w Kijowie została przekształcona w pomnik wojenny ze zdjęciami tysięcy ukraińskich żołnierzy poległych podczas wojny w Donbasie. Na początku czerwca 2015 roku prokuratorzy obwodu donieckiego zgłosili zaginięcie na obszarach kontrolowanych przez ukraiński rząd 1592 cywilów, z czego 208 udało się odnaleźć. Jednocześnie w raporcie Organizacji Narodów Zjednoczonych stwierdzono, że za zaginionych uważano 1331–1460 osób, w tym co najmniej 378 żołnierzy i 216 cywilów. Potwierdzono także, że w kostnicach obwodu dniepropetrowskiego przetrzymywano lub pochowano 345 niezidentyfikowanych ciał, głównie żołnierzy. Według stanu na koniec października 2015 roku za zaginione uważano 774 osoby, w tym 271 żołnierzy. Do końca grudnia 2017 roku liczba potwierdzonych zaginięć po stronie ukraińskiej wyniosła 402, w tym 123 żołnierzy. Z kolei separatyści zgłosili do połowy grudnia 2016 roku 433 osoby zaginione po swojej stronie, a do połowy lutego 2022 roku było to 321 osób.

Według danych Służby Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU) do połowy marca 2015 roku w ramach wymiany jeńców między obiema stronami z niewoli wypuszczono 1553 separatystów. Następnie pod koniec lutego 2016 roku Ukraina uwolniła kolejne 322 osoby, natomiast do września separatyści uwolnili 1598 członków sił bezpieczeństwa i 1484 cywilów. Według doniesień pod koniec marca 2016 roku siły ukraińskie nadal przetrzymywały 1110 bojowników i zwolenników separatystów, w tym 743 cywilów. W grudniu liczba więźniów separatystów została zaktualizowana do 816 osób, w tym 287–646 cywilów. Pod koniec maja 2015 roku uwolniono ukraińskiego dowódcę lotniska w Doniecku Ołeha Kuźminucha, który został schwytany podczas walk o kompleks.

W grudniu 2017 roku miała miejsce duża wymiana jeńców, podczas której separatyści uwolnili 73 ze 176 przetrzymywanych więźniów, natomiast Ukraina uwolniła 306 z 380 jeńców. Spośród uwolnionych przez Ukrainę 29 osób przywiezionych do punktu wymiany odmówiło powrotu na terytorium zajęte przez separatystów, natomiast 40 osób, które zostały już wcześniej zwolnione, nie stawiły się w miejscu wymiany. Tymczasem spośród uwolnionych przez separatystów 32 osoby były żołnierzami. Dzięki temu ogólna liczba jeńców zwolnionych przez separatystów wyniosła 3215. Wśród osób, które nadal były przetrzymywane przez separatystów 74 stanowili żołnierze. W wyniku dalszych wymian liczba jeńców uwolnionych przez separatystów do początku marca 2019 roku wzrosła do 3233 osób. Pod koniec grudnia 2019 roku miała miejsce kolejna wymiana jeńców, w ramach której Ukraina uwolniła 124 bojowników separatystów i ich zwolenników, a separatyści zwolnili na Ukrainę 76 więźniów, w tym 12 żołnierzy. Kolejnych pięciu lub sześciu jeńców uwolnionych przez separatystów zdecydowało się pozostać na terytoriach kontrolowanych przez siły separatystów. Ostatnia wymiana miała miejsce 16 kwietnia 2020 roku, kiedy to separatyści uwolnili 20 osób, w tym 17 cywilów, w zamian za 14, podczas gdy 214 z nich pozostało w niewoli.

Kiedy działania wojenne toczyły się wyłącznie na wschodzie kraju, jednym z pierwszych udokumentowanych przypadków torturowania jeńców wojennych na Ukrainie był incydent z 7 października 2014 roku w Zuhresie, kiedy 53-letni Ukrainiec Ihor Kożoma próbował wyprowadzić żonę z okupowanego terytorium, został przywiązany przez Rosjan do kolumny i kilka godzin torturowany przez miejscowych separatystów. Podobny przypadek miał miejsce w przypadku mieszkanki obwodu donieckiego, Iryny Dowgan, która była publicznie torturowana za swoje proukraińskie stanowisko.

Zagraniczni bojownicy W konflikt zaangażowani byli także zagraniczni ochotnicy, walczący po obu stronach. Organizacja pozarządowa Cargo 200 poinformowała, że udokumentowała śmierć 1479 obywateli Rosji podczas walk w ramach sił separatystów. Następnie Departament Stanu Stanów Zjednoczonych oszacował, że 400–500 z nich to regularni żołnierze rosyjscy. W walkach po stronie separatystów zginęło także pięciu Abchazów, dwóch Kirgizów i jeden Gruzin i jeden Osetyjczyk. Z kolei po stronie ukraińskiej zginęło co najmniej 253 obywateli Ukrainy urodzonych za granicą lub obcokrajowców. Jednym z zabitych był były dowódca czeczeńskich rebeliantów Isa Munajew.

Według przecieku z końca sierpnia 2015 roku opublikowanego przez rosyjski serwis informacyjny Business Life (Delovaya Zhizn) do 1 lutego 2015 tegoż roku na Ukrainie zginęło 2000 rosyjskich żołnierzy.

Zagraniczni cywile i dziennikarze Co najmniej 306 zagranicznych cywilów zginęło podczas wojny w Donbasie przed rosyjską inwazją w 2022 roku: 298 pasażerów i członków załogi zginęło w wyniku zestrzelenia samolotu Malaysia Airlines, Włoski dziennikarz Andrea Rocchelli i jego rosyjski tłumacz, aktywista Andriej Mironow, Czterech innych dziennikarzy cywilnych i pracowników mediów rosyjskich: Igor Korneliuk i Anton Wołoszin, odpowiednio korespondent i inżynier dźwięku; Anatolij Klian, operator kamery oraz Andriej Stenin, fotoreporter, Jeden rosyjski cywil, który zginął podczas ostrzału Doniecka przez Rosję, Jeden litewski dyplomata, który zginął w Ługańsku.

Miny lądowe i pozostałości materiałów wybuchowych W wyniku konfliktu duże połacie regionu Donbasu zostały zanieczyszczone minami lądowymi i innymi wybuchowymi pozostałościami wojennymi (ERW). Według Koordynatora ONZ ds. pomocy humanitarnej na Ukrainie w 2020 roku Ukraina była jednym z krajów na świecie najbardziej dotkniętych minami, a od początku konfliktu w 2014 roku zginęło prawie 1200 osób w wyniku wybuchu min/ERW. Z kolei z raportu UNICEF opublikowanego w grudniu 2019 roku wynikało, że 172 dzieci zostało rannych lub zabitych w wyniku min przeciwpiechotnych i innych materiałów wybuchowych.

Inwazja Rosji na Ukrainę (od 2022)

Całkowita liczba ofiar