Karolina, Emilia Lubomirska herbu Drużyna (ur. 8 lutego 1878 we Lwowie, zm. w 1940 w Charzewicach) – polska księżna.
Życiorys Córka Hieronima Adama Lubomirskiego i Felicji Lubomirskiej. Siostra Jerzego Ignacego Lubomirskiego.
Po urodzeniu przebywała w Rożubowicach, i majątku rodzinnym w Charzewicach. Po wybudowaniu w 1888 zamku przez ojca w Bakończycach, rodzina przeniosła się do zamku. Na mocy testamentu ojca, po jego śmierci w 1909 została właścicielką Bakończyc i majątku w Miżyńcu wraz z m. Brylińce, Dziewięczyce, Jaksmanice, Pikulice, Rożubowice z gruntami o powierzchni 4370 ha.
Po wybuchu I wojny wyjechała z bratem i rodzicami do Wiednia. Bakończyce znalazły się w obrębie twierdzy przemyskiej, a działania wojenne spowodowały pożar pałacu. W okresie międzywojennym księżna poświęciła się całkowicie odbudowie pałacu po zniszczeniach I wojny. Niedostatek środków finansowych sprawił, iż pałac nigdy nie został doprowadzony do stanu zgodnego z zamierzeniami. Udzielała się w działalności charytatywnej w przemyskiej „Caritas”, której była honorowym prezesem, wspomagała również przemyskie sierocińce i ochronki dostarczając im żywność z folwarku. Po wybuchu II wojny światowej księżna, opuściła Bakończyce i zamieszkała w Charzewicach, w pałacu swego brata Jerzego Ignacego Lubomirskiego, drugiego i ostatniego ordynata rozwadowskiego. Zmarła bezpotomnie w 1940 i została pochowana w rodzinnej nekropolii, w krypcie rozwadowskiego kościoła kapucynów.
Przypisy
Bibliografia ks. Wilhelm Gaj-Piotrowski: Lubomirscy rodowej linii rzeszowsko-rozwadowskiej, wyd. Muzeum Regionalne w Stalowej Woli, 2002, ISBN 83-911733-2-1, 83-911733-8-0.
Kategoria:Galicyjscy ziemianie Karolina Emilia Kategoria:Ludzie związani z Rozwadowem (Stalowa Wola) Kategoria:Pochowani w Stalowej Woli Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1940