Gorilla Monsoon, właśc. Robert James Marella (ur. 4 czerwca 1937 w Rochester, zm. 6 października 1999 w Willingboro) – amerykański wrestler włoskiego pochodzenia.
Życiorys Wczesne życie i edukacja Robert James Marella, znany też jako Gino Marella urodził się 4 czerwca 1937 roku w Rochester w stanie Nowy Jork. Jego rodzice byli włoskiego pochodzenia. W liceum zaczął trenować zapasy.
Studiował wychowanie fizyczne na Ithaca College. W tym czasie nadal trenował zapasy. W 1959 roku zajął drugie miejsce w zawodach zapaśniczych, organizowanych przez National Collegiate Athletic Association w 1959 roku. Na tych samych zawodach pobił rekord uczelni, dokonując przypięcia w 18 sekund.
Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego.
Kariera wrestlerska (1959–1981) mały|Gorilla Monsoon w stroju wrestlerskim w 1970 roku Jego kariera wrestlerska zaczęła się w 1959 roku na arenie Rochester War Memorial Arena. Pracował dla organizatorów walk wrestlingu Vincenta Jamesa McMahona i Tootsa Mondta. W swoim pierwszym występie został przedstawiony jako Gorilla Monsoon (z ang. Goryl Monsun), były azjatycki mistrz, pochodzący z Mandżurii. Miał też menadżera Wilda Reda Berrego. Gorilla Monsoon od początku był heelem i udawał dzikusa. Jego charakterystycznymi ruchami były Manchurian Splash i Airplane Spin. W swoim debiucie dokonał szybkiego przypięcia swojego przeciwnika Pauncho Lopeza.
14 listopada 1963 roku z Killerem Kowalskim zdobył mistrzostwo drużynowe United States Tag Team Championship, pokonując Skulla Murphyego i Brute’a Bernarda w Waszyngtonie. 18 listopada zmierzył się z mistrzem Heavyweight Bruno Sammartino w starym Madison Square Garden. Ich walka trwała 90 minut i zakończyła się bez rozstrzygnięcia. 28 grudnia w Teaneck w stanie New Jersey Monsoon i Kowalskim stracili mistrzostwo drużynowe, przegrywając walkę z tag teamem Tolos Brothers.
W kwietniu 1965 roku ponownie zdobył mistrzostwo drużynowe United States Tag Team Championship, tym razem z Cowboyem Billem Wattsem, pokonując Gene’a Kiniskiego i Waldo Von Ericha. Trzy miesiące później mistrzowie stracili tytuł, przegrywając z Miller Brothers.
W 1969 roku Gorilla Monsoon miał swój face turn w telewizji. Został zaatakowany przez The Sheika, kreowanego na jeszcze większego heela. Na ratunek przybył mu były rywal Bruno Sammartino. Wkrótce Monsoon odprawił menadżera Wilda Reda Berrego i zaczął zachowywać się bardziej jak face, zyskując aprobatę publiczności.
Kariera prezentera i komentatora wrestlingu (po 1981) W 1981 roku zakończył karierę wrestlerską. Vincent James McMahon powierzył mu rolę konferansjera i komentatora. Często występował w duecie z Jessem Venturą.
Od początku istnienia organizacji wrestlingu WWF był jej częściowym udziałowcem. Vincent James McMahon planował, że Gorilla Monsoon zostanie jego następcą jako właściciel firmy. W 1982 roku Vincent Kennedy McMahon wykupił jego udziały.
Razem z Bobbym Heenanem współprowadził program Prime Time Wrestling w USA Network. Tworzyli duet komediowy, w którym Heenan był heelem, a Monsoon face’em. Ich współpraca zakończyła się w 1993 roku, kiedy Monsoon wyrzucił manifestacyjnie Heenana z Manhattan Center.
W 1994 roku został wprowadzony przez Jima Rossa do WWF Hall of Fame.
W 1995 roku został w kayfabe prezesem WWF, jednak zrezygnował ze stanowiska w 1997 roku ze względu na pogarszający się stan zdrowia.
Życie prywatne Po jego śmierci gazeta The New York Times podała informację, że przeżyła go żona Maureen Marella, dwie córki, Sharon Byrne z Marlton w New Jersey i Valerie Marella z Willingboro, syn Victor Quiones z San Juan w Portoryko, jego matka Connie Marella z Las Vegas w Newadzie, trzy siostry i czworo wnucząt.
Jego syn Joey Marella został sędzią wrestlerskim i wykonywał ten zawód aż do swojej przedwczesnej śmierci w wypadku drogowym w 1999 roku.
Choroba i śmierć Chorował na cukrzycę i miał dolegliwości serca. Zmarł 6 października 1999 roku w swoim domu w Willingboro w stanie New Jersey z powodu zawału mięśnia sercowego. Został pochowany na cmentarzu Lakeview Memorial Park w Cinnaminson w New Jersey.
Kultura masowa Wrestler Boiled Haggerty wcielał się w postać wzorowaną na Gorilli Monsoonie w filmie Micki i Maude z 1984 roku.
Pojawił się w 5. sezonie w grze WWE SuperCard.
Mistrzostwa i osiągnięcia Zapasy Galeria sław uczelni Ithaca College (1973) National Wrestling Hall of Fame and Museum (2011)
Pro wrestling American Wrestling Alliance AWA San Francisco United States Heavyweight Championship (1 raz) Capitol Sports Promotions WWC North American Heavyweight Championship (2 razy) George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame (2011) Professional Wrestling Hall of Fame and Museum (2010) World Championship Wrestling IWA World Heavyweight Championship (1 raz) World Wide Wrestling Federation WWWF United States Tag Team Championship (2 razy) – z Killerem Kowalskim (1 raz) i z Cowboyem Billem Wattsem (1 raz) WWF Hall of Fame (1994) World Wrestling Alliance WWA World Tag Team Championship (1 raz) – z Lukiem Grahamem i El Mongolem
Przypisy
Kategoria:Amerykanie pochodzenia włoskiego Kategoria:Amerykańscy wrestlerzy Kategoria:Komentatorzy wrestlingu Kategoria:Ludzie urodzeni w Rochester (Nowy Jork) Kategoria:Professional Wrestling Hall of Fame and Museum Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Wrestlerzy i wrestlerki ze stanu Nowy Jork Kategoria:WWE Hall of Fame Kategoria:Zmarli w 1999