Krąg Papeza – element układu limbicznego po raz pierwszy opisany przez Jamesa Papeza w 1937 roku. mały|300px|Krąg Papeza (model heurystyczny; zob. też Christfried Jakob – dorobek naukowy) mały|300px|Układ limbiczny człowieka i okoliczne struktury Krąg ten opisuje drogę konfiguracji zamkniętej niektórych z zespoleń limbicznych. Pamięć istnieje w nich dopóty, dopóki informacja krąży w tym kręgu.
Schemat drogi kręgu Papeza formacja hipokampa → sklepienie → ciało suteczkowate → droga suteczkowo-wzgórzowa → jądro przednie wzgórza → odnoga przednia torebki wewnętrznej → zakręt obręczy → zakręt hipokampa → droga przeszywająca → formacja hipokampa
Inne elementy drogi kręgu Papeza Nowe badania w neuroanatomii przynoszą nowe wnioski dotyczące dróg kręgu Papeza. Rozważa się również większe zamknięte konfiguracje włączające inne struktury anatomiczne mózgowia: podwzgórze ciało migdałowate zakręt przyhipokampowy przegroda przezroczysta
Historia Christfried Jakob odkrył w 1907–1908 roku funkcję zakrętu obręczy, jaką jest zbieranie bodźców proprioceptywnych i interoceptywnych z (odpowiednio) mięśni i trzewi, a między 1911 a 1913 rokiem w monografiach poświęconych neuroanatomii porównawczej opisał udział ciał suteczkowatych, przednich jąder wzgórza i hipokampa (czyli elementów kręgu Papeza) w kontroli emocji (na kilkanaście lat przed pracami Papeza).
Uwagi
Przypisy ; Cytat z recenzji: The second brain is the limbic brain (or mammalian brain) comprised of the amygdala, the hypothalamus and the hippocampus. In the limbic system, signals brought to the brain from the five senses are decoded according to the four F’s – fear, feeding, fighting and fornication. This is the brain of instinct and emotion programmed in us according to the cultural environment we grew up in. Through it we develop behaviours that keep us out of harms way.
Kategoria:Układ limbiczny