mały Gołąbek brzoskwiniowoczerwony, gołąbek czerwonopomarańczowy, gołąbek Lundella (Russula intermedia P. Karst.) – gatunek grzybów należący do rodziny gołąbkowatych (Russulaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Russula, Russulaceae, Russulales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1888 r. Petter Adolf Karsten w Finlandii i nadana przez niego nazwa naukowa jest aktualna. Synonimy: Russula intermedia f. mesospora (Singer) Bidaud, Moënne-Locc. & Reumaux 1996 Russula lundellii Singer 1951 Russula mesospora Singer 1938 Russula pulcherrima S. Lundell & Jul. Schäff. 1938 Alina Skirgiełło w 1991 r. podała polską nazwę gołąbek Lundella dla synonimu Russula lundellii, Władysław Wojewoda w 1999 r. zmienił ją na gołąbek czerwonopomarańczowy, Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego w 2025 r. na gołąbek brzoskwiniowoczerwony.
Morfologia Kapelusz Średnica 5–12 cm, masywny, początkowo wypukły, ale szybko płaskowypukły, na koniec płaskowklęsły. Brzeg tępy, równy, przez długi czas podgięty. Powierzchnia o barwie od ceglastopomarańczowej co czerwonopomarańczowej lub ciemnoczerwonobrązowej, u starszych okazów miejscami odbarwiająca się do zielonkawocytrynowożółtej. Skórka gładka, w stanie wilgotnym lepka, dająca się ściągnąć do połowy kapelusza. Blaszki Średnio gęste, średniej grubości, z nielicznymi blaszeczkami, szerokie, przy brzegu zaokrąglone, przy trzonie nieco zatokowato zbiegające, miejscami rozwidlone, jasnoochrowe. Trzon Wysokość do 8,5 cm, grubość do 3 cm, cylindryczny, jędrny, twardy, kruchy, początkowo pełny, potem watowaty. Powierzchnia gładka, błyszcząca, biała, u starszych okazów żeberkowana, ochrowordzawa. Miąższ Jędrny, biały, co najwyżej częściowo brudnawy. Ma zapach moszczu i gorzko-ostry smak, ale starsze okazy mogą mieć łagodny smak. Wysyp zarodników Żółty. Cechy mikroskopowe Podstawki 44–60 × 9–13 µm, maczugowate, 4-zarodnikowe. Bazydiospory 7–8 × 6–7 µm, Q średnie 1,17, półkuliste, brodawkowate, często z rzędami tępych brodawek. Cheilocystydy o szerokości 9–11 µm. Komórki wierzchołkowe skórki kapelusza o szerokości 2–3 µm, cylindryczne do nieco maczugowatych, zabarwiające się fuksyną. Dermatocystydy o szerokości 4–10 µm, cylindryczne, długie, rzadko septowane, w sulfowanilinie bladofioletowe. Gatunki podobne Pod względem barwy podobne są gołąbek płowiejący (Russula decolorans) i gołąbek błotny (Russula paludosa), ale odróżniają się smakiem i dużo mniejszymi zarodnikami.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Najwięcej stanowisk podano w Europie. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski Russula lundellii ma status gatunku wymarłego. Przed II wojną światową występował w okolicach Lwówka Śląskiego, w 1991 r. jego stanowisko podała Alina Skirgiełło w Gryfowie Śląskim, w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach liściastych i mieszanych pod brzozami.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski