thumb|Dwór w Tąpadłach Erich Bohn (ur. 11 lutego 1874 w , zm. 28 grudnia 1948) – niemiecki doktor prawa i radca.
Biogram Erich Bohn urodził się jako syn muzykologa, dra filozofii Emila Bohna (1839–1909) i jego żony Selmy Weigelt (1845–1916). Po uzyskaniu doktoratu z prawa pracował jako adwokat i notariusz we Wrocławiu. Od 1912 zatrudniony był także jako sekretarz Intendentury we Wrocławiu, a w latach 1915-1918 w berlińskiej Intendenturze. Około 1934 prowadził kancelarię w domu Zum Goldenen Becher (Pod Złotym Pucharem, Rynek 26).
Poza wykonywanym zawodem zajmował się architekturą, archeologią, biologią, grafiką, literaturą, malarstwem i okultyzmem. W 1907 został członkiem zarządu Wissenschaftlich-humanitären Komitees (Komitetu Naukowo-Humanitarnego). Podpisał petycję WhK o zniesienie Paragrafu 175 do niemieckiego ReichstaguNa podpisanie dokumentu nie ma dowodów. Należał do Zobtener Gebirgsverein (Towarzystwa Ślężańskiego)Ślęża , był przewodniczącym Breslauer Gesellschaft für psychische Forschung (Wrocławskiego Towarzystwa Badań Psychicznych).
Na początku XX w. Bohn kupił Sulistrowiczki. W 1905 założył w tej wsi Park Wenecki a w latach 1911-1914 wybudował sanatorium według projektu wrocławskiego architekta Albrechta Friebe, współpracownika Hansa Poelziga. W latach 30. XX w. w sanatorium utworzono dom wypoczynku dla matek (Narodowosocjalistycznej Ludowej Opieki Społecznej). Dziś mieści się w nim centrum szkoleniowe Caritas.
W 1910 nabył dwór w Tąpadłach, który przebudował w latach 1919–1925 według projektu Wolfa.
Od 1932 Bohn był członkiem NSDAP, antysemitą, chociaż opracował model emerytalny dla swoich żydowskich kolegów, którzy stracili środki do życia i uważał że powinni mieć możliwość ponownego znalezienia miejsca do życia. Po II wojnie światowej wyjechał do Anglii, gdzie zmarł w Londynie w 1948.
Był dwukrotnie żonaty. 24 maja 1908 poślubił Margarete Zehge (1884–1918), a osiem lat po jej śmierci 27 maja 1926 ożenił się z Elfriede Herwarth von Bittenfeld (ur. 1906). Miał dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa: Hansa i Urtę.
Publikacje Die occulten fähigkeiten Kaspar Hauser’s und ihre erklärung vor (1898) Der Weg zum leben (1906) Zobten-land (1913-1916), teka grafik 15 śląskich artystów (Paul Aust, , Albert Beyer, Otto Fischer, Helma Fischer, Hans Leistikow, Josef Milde, , Alfons Niemann, Paul Neumann, Maria Schultze, , Heinrich Tüpke, Hugo Ulbrich, Erich Wolff) Der Spuk von Oels und von den Walen und den Schätze des Zobten (1918) Tampadel und seine Scholtisei: eine Chronik (1925) Geschichte einer Sippe (1935) Die Namensippe: unser Name, unsere Herkunft, unser Weg in der Welt (1940)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Niemieccy prawnicy Kategoria:Niemieccy adwokaci Kategoria:Niemieccy notariusze