Greckokatolicki dekanat sieniawski – historyczny dekanat należący do eparchii przemyskiej, istniejący w latach 1921–1946.
Historia W 1921 roku utworzono dekanat sieniawski, w którego skład weszły parochie, z wydzielonego terytorium dekanatów: jarosławskiego – Cieplice, Dąbrowica, Dobra, Leżachów, Majdan Sieniawski, Manasterz, Mołodycz, Piskorowice, Sieniawa. kańczudzkiego – Gorzyce.
Pierwszym dziekanem został ks. Iwan Prokop, paroch w Dobrej.
W 1938 roku na terenie dekanatu było 18 029 wiernych, a dziekanem był ks. Antoni Melnyczuk paroch w Sieniawie, a wice-dziekanem ks. Józef Zaremba paroch w CieplicachŠematizm Vsego Greko-Katolic'kogo Duhovenstva Zlučenih' Eparhij Peremiskoï, Sambirskoï i Sânickoï na Rik Božij ... (1939) (s. 107-108) (ukr.) [dostęp 2024-03-05].
Po wysiedleniu Ukraińców z duchownymi oraz przejściu polskich grekokatolików na obrządek rzymskokatolicki, dekanat i parochie przestały istnieć.
Cerkwie w Cieplicach, Dąbrowicy, Dobrej, Leżachowie i Mołodyczu zostały zaadaptowane na kościoły rzymskokatolickie. Cerkwie w Gorzycach, Majdanie Sieniawskim, Manasterzu i Piskorowicach zostały spalone i zburzone.
Zobacz też Podział administracyjny Kościoła greckokatolickiego w Polsce (1918–1939)
Przypisy
Kategoria:Historia kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego Kategoria:Religia w Sieniawie