Jerzy Gil (ur. 15 stycznia 1947 w Gliwicach) – generał brygady Wojska Polskiego, profesor nauk medycznych (1993); od 2005 szef Zespołu Konsultantów Wojskowej Służby Zdrowia Wojskowego Instytutu Medycznego.
Życiorys Jerzy Gil syn Zbigniewa. urodził się 15 stycznia 1947 w Gliwicach. W 1964 rozpoczął służbę wojskową jako słuchacz Wydziału Lekarskiego w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. W 1970 uzyskał dyplom tej uczelni oraz promocję na stopień podporucznika będąc promowany przez gen. Józefa Urbanowicza. W 1971 otrzymał przydział służbowy na stanowisko młodszego asystenta w 106 Wojskowym Szpitalu Garnizonowym w Gliwicach. W 1972 został skierowany do Zabrza na stanowisko lekarza izby chorych w 34 pułku inżynieryjno-budowlanym w Zabrzu.
W 1974 uzyskał I stopień specjalizacji w zakresie chorób wewnętrznych. W roku 1975 uzyskał stopień doktora nauk medycznych na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Od 1976 asystent Klinki Chorób Wewnętrznych w Centrum Kształcenia Podyplomowego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie. W 1977 uzyskał II stopień specjalizacji i objął stanowisko starszego asystenta Kliniki Chorób Wewnętrznych Centrum Kształcenia Podyplomowego WAM.
Od roku 1983 kierował Zakładem Endoskopii Centralnego Szpitala Klinicznego WAM. W 1984 na tym stanowisku uzyskał stopień doktora habilitowanego. W styczniu 1993 uzyskał tytuł profesor nauk medycznych. W 1995 został awansowany na generała brygady przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego. W roku 1996 został wyznaczony na stanowisko profesora zwyczajnego-szefa Zespołu Zabezpieczenia Medycznego Zwierzchnika Sił Zbrojnych Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Warszawie. Od roku 2000 profesor zwyczajny w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. W 2001 rozpoczął kierować Kliniką Gastroenterologii Centralnego Szpitala Klinicznego WAM w Warszawie. W 2005 był szefem Zespołu Konsultantów Wojskowej Służby Zdrowia Wojskowego Instytutu Medycznego. W 2006 był w rezerwie kadrowej MON, po czym zakończył zawodową służbę wojskową.
Awanse podporucznik – 1970 porucznik – 1972 kapitan – 1976 major – 1981 podpułkownik – 1984 pułkownik – 1988 generał brygady – 1995
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1994 Złoty Krzyż Zasługi Medal „Milito Pro Christo” – 2012 i inne
Przypisy
Bibliografia
Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 1994
Linki zewnętrzne gen. bryg. w st. spocz. prof. dr. hab. n. med. – fotografia (2015)
Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Ludzie urodzeni w Gliwicach Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Medycznej Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Milito Pro Christo Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polscy lekarze wojskowi Kategoria:Polscy gastroenterolodzy Kategoria:Ludzie związani z Gliwicami Kategoria:Ludzie związani z Zabrzem Kategoria:Wojskowi związani z Łodzią Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą