Fundacja „Wieś Kościuszkowska” – została powołana jako państwowa organizacja rządowa, mająca na celu uczczenie pamięci Tadeusza Kościuszki. Fundację utworzono zgodnie z uchwałą Sejmu Ustawodawczego z dnia 26 lipca 1919 r.
Powołanie Fundacji Na podstawie ustawy z 1929 r. o utworzeniu państwowej fundacji pod nazwą „Wieś Kościuszkowska” ustanowiono FundacjęUstawa z dnia 23 marca 1929 r. o utworzeniu państwowej fundacji pod nazwą „Wieś Kościuszkowska”. .. W 1930 r. nadano Fundacji statut, który znowelizowano w 1935 r.Statut Fundacji państwowej p.n. „Wieś Kościuszkowska”. .Statut fundacji państwowej p. n. „Wieś Kościuszkowska”. . Statut fundacji nadawali: Minister Pracy i Opieki Społecznej, Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego i Minister Rolnictwa.
Zwierzchni nadzór nad tą Fundacją sprawował Minister Pracy i Opieki Społecznej.
Cel Fundacji Państwowa Fundacja miała na celu opiekę i wychowanie sierot, z uwzględnieniem sierot po poległych lub zmarłych, których śmierć pozostawała w związku przyczynowym ze służbą w obronie Państwa Polskiego.
Na rzecz Fundacji odstąpiony został bezpłatnie majątek z państwowego zasobu Rogóźno-Zamek (powiat grudziądzki, woj. pomorskie) o obszarze gruntów 460,6 ha, wraz z zabudowaniami. Majątek znajdował się na wydzielonym gruncie.
Realizacja celu Dla osiągnięcia celu grunty należące do Fundacji zostały podzielone na małe gospodarstwa rolne. Gospodarstwa zarządzane były przez gospodarzy-opiekunów, którzy poza własną rodziną wychowywali pewną liczbę sierot. W ten sposób wiązali sieroty poprzez ognisko domowe z rodziną, która zapewniała im troskliwą opiekę.
Na stanowisko gospodarzy-opiekunów powoływano tylko osoby, posiadające odpowiednie zawodowe wyszkolenie rolnicze lub odpowiednie kwalifikacje opiekuńczo-wychowawcze. Każde gospodarstwo stanowiło samoistną, samowystarczalną jednostkę gospodarczą. Wszystkie gospodarstwa pozostawały pod wspólnym kierownictwem gospodarczym i pod wspólnym kierownictwem wychowawczo-opiekuńczym ze strony Fundacji.
Opieka nad sierotami Do opieki przez Fundację przyjmowano dzieci określane jako normalne i pozostające w wieku od 2 do 6 lat. Tylko w wyjątkowych przypadkach przyjmowano dzieci starsze. Pod opiekę fundacji nie mogły być przyjęte dzieci dotknięte chorobami psychicznymi lub niepełnosprawne.
Kuratorium Fundacji Organami Fundacji było Kuratorium i Zarząd.
Kuratorium Fundacji składało się z: prezesa, którego mianował Minister.Pracy i Opieki Społecznej; dwóch członków wyznaczanych przez Ministra Pracy i Opieki Społecznej, jednego członka wyznaczonego przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, jednego członka wyznaczonego przez Ministra Rolnictwa, jednego członka wyznaczonego przez Ministra Reform Rolnych, dwóch członków wyznaczanych przez dwie instytucje społeczne.
Każdy członek miał wyznaczonego zastępcę, który miał prawo uczestniczenia w posiedzeniach Kuratorium z głosem doradczym.
Kompetencje Kuratorium Do kompetencji Kuratorium należał zwierzchni zarząd nad Fundacją, a w szczególności: ustalanie wytycznych działalności Fundacji oraz sprawowanie nadzoru nad jej działalnością; zatwierdzanie podziału majątku fundacyjnego na gospodarstwa; zatwierdzanie rocznych sprawozdań, zamknięć rachunkowych, bilansów oraz budżetów Fundacji; uchwały w sprawach przyjmowania darowizn, zapisów, zaciągania zobowiązań, przekraczających uprawnienia Zarządu, nabywania, zbywania i obciążania hipotecznego nieruchomości; uchwalanie regulaminu pracy Kuratorium; zatwierdzanie szczegółowych regulaminów w zakresie administracyjnym i gospodarczym, oraz w sprawie warunków przyjmowania sierot, trybu postępowania przy przyjmowaniu, przydzielaniu ich do ognisk rodzinnych i ich wychowania oraz ewentualnego wydalania wychowanków; określanie praw i obowiązków gospodarzy-opiekunów; zatwierdzanie regulaminu i szczegółowych instrukcji dla Zarządu; wybór sekretarza Kuratorium; przeprowadzanie przez wydelegowanych członków Kuratorium Fundacji rewizji działalności Zarządu, inspekcji gospodarstw i zakładów, kontroli ksiąg rachunkowych, oraz badanie słuszności i celowości poczynionych wydatków.
W terminie do trzech miesięcy po upływie każdego roku Kuratorium Fundacji przedkładało Ministerstwu Pracy i Opieki Społecznej sprawozdania za rok ubiegły oraz preliminarz budżetowy i program działalności na rok bieżący.
Dyrektor Fundacji Bezpośredni i faktyczny zarząd Fundacją sprawował Dyrektor Fundacji. Dyrektor był bezpośrednim zwierzchnikiem całego pomocniczego personelu administracyjnego i gospodarczego Fundacji. Dyrektor był odpowiedzialny za realizację planów gospodarczych i oświatowo-wychowawczych.
Przypisy
Kategoria:Fundacje w Polsce