Juan Manén (ur. 14 marca 1883 w Barcelonie, zm. 26 czerwca 1971 tamże) – hiszpański kompozytor i dyrygent.
Życiorys Jako dziecko uczył się gry na fortepianie i solfeżu od swojego ojca. W wieku 5 lat zaczął uczyć się gry na skrzypcach, po raz pierwszy wystąpił publicznie mając lat 7. Koncertował w Europie i Ameryce. W wieku 10 lat poprowadził w Argentynie orkiestrę symfoniczną. Po powrocie do Hiszpanii był uczniem Clemente’a Ibargurena. Z czasem zaprzestał koncertowania, poświęcając się wyłącznie pracy kompozytorskiej. W 1927 roku został wybrany na członka Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda. Prowadził też działalność publicystyczno-literacką, pisał libretta do własnych oper. Opublikował prace Mis experiencias (1944), Variaciones sin tema (1955), El violin (1958), El jóven artista (1964) i Diccionario del celebridades musicales (1974).
Jako kompozytor był samoukiem. W swojej twórczości nawiązywał do stylistyki Wagnera i Straussa, wykorzystywał elementy hiszpańskiego folkloru muzycznego.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Opery Juana de Nápoles (wyst. Barcelona 1903) Acté (wyst. Barcelona 1903; wersja zrewid. pt. Neró i Akté wyst. Karlsruhe 1928) Der Fackeltanz (wyst. Frankfurt nad Menem 1909) Heros (b.d.) Camino del sol (wyst. Lipsk 1913) Don Juan (b.d.) Soledad (b.d.)
Balet Triana (1952)
Utwory orkiestrowe Elogio del fandango Sinfonía ibérica 3 koncerty skrzypcowe Koncert wiolonczelowy Koncert na obój i orkiestrę Koncert fortepianowy
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy kompozytorzy Kategoria:Hiszpańscy skrzypkowie Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Ludzie urodzeni w Barcelonie Kategoria:Członkowie Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda