thumb|240px|Słota jesienna – obraz Witolda Leonharda, 1909 thumb|240px|Okładka pisma „Naokoło Świata”,proj. Witold Leonhard, 1926 Witold Leonhard (ur. 17 lutego 1890 w Krakowie, zm. 5 marca 1947 w Warszawie) – polski malarz, rysownik i projektant tkanin.
Życiorys Był synem Wiktora i Karoliny z d. Musil. Miał dwoje młodszego rodzeństwa: Zofię i Jerzego Jana – podpułkownika Wojska Polskiego, dowódcę 15 pułku artylerii lekkiej, bohatera bitwy nad Bzurą.
W latach 1910–1912 studiował malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Wojciecha Weissa i Teodora Axentowicza. W 1913 wyjechał na dalsze studia do Drezna. Podróżował również do Francji, Włoch i Hiszpanii.
Po I wojnie światowej zamieszkał w Warszawie. Natomiast pracownię miał w pobliskiej Jabłonnie.
W 1919 zaprojektował wspólnie ze Zbigniewem Pronaszką wnętrze i freski w warszawskiej kawiarni „Ziemiańska”. W 1928 – wspólnie ze swoim przyjacielem i również malarzem, Józefem Szperberem – wykonał restaurację polichromii na fasadzie kamienicy Rolińska przy Rynku Starego Miasta 25 w Warszawie. Jego prace zdobiły także kabiny transatlantyku MS Piłsudski.
Ponadto współpracował z takimi pismami jak „Wiadomości Literackie”, „Kurier Poranny”, „Naokolo Świata” i „Szpilki”, w których zamieszczał m.in. rysunki satyryczne. Natomiast dla pracowni tkackich w Zakopanem projektował kilimy.
Podczas okupacji niemieckiej przez pewien czas mieszkał z małżonką, Alicją z d. Goldfeder, u jej siostry, Zuzanny Neuman, na ul. Chocimskiej 12. Od 1943 ukrywał się z żoną w wynajmowanym lokalu w Podkowie Leśnej. Alicja, będąca Żydówką, nie opuszczała pokoju, w którym mieszkali, wychodził tylko on. Czasowo przechowywała swojego szwagra, Tadeusza Neumana i jego syna – Konstantego. Tymczasem Witold, mimo okupacyjnego zagrożenia ze strony Niemców, regularnie opuszczał schronienie. Robił zakupy, wyprowadzał psa, załatwiał bieżące sprawy oraz współpracował z prasą konspiracyjną, a nawet grywał w brydża z przyjaciółmi. Z upływem czasu zaczęło mu brakować pieniędzy. Nikt w Podkowie nie chciał kupować biżuterii. W sklepach odmawiano mu sprzedaży chleba na kredyt. Mimo wszystkich przeciwności on i Alicja przeżyli wojnę.
Twórczość Tematem jego prac są głównie pejzaże i martwe natury. Wystawiał początkowo we Lwowie i Zakopanem, a potem w Łodzi, Poznaniu i Warszawie. W stołecznym Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych miał też dwie wystawy indywidualne, zorganizowane w 1922 i 1930.
Malarstwo Słota jesienna, 1909 W słońcu, ok. 1910 Studium chmur, 1910 Bukiet chryzantem w glinianym dzbanie Ateny Zagroda, 1928 Samotna topola, 1928 Wieś, 1928 Krajobraz St. Tropez, 1930 Pejzaż z Korsyki Pejzaż z Hiszpanii, 1930 Lliria koło Walencji, 1936 Łódź rybacka, 1936 Wieś na Ibizie, 1935 Port na Ibizie, 1936 Widok na katedrę na Ibizie, 1935 Zimowy dzień na Ibizie, 1936 Pejzaż wiejski, 1937
Opracowania graficzne książek i czasopism „Naokoło Świata” (okładka), nr 30, wyd. Gebethner i Wolff, 1926
Przypisy
Bibliografia Witold Leonhard, artinfo.pl Witold Leonhard, getto.pl
Linki zewnętrzne Żarty Witolda Leonharda, Anegdoty o malarzach
Kategoria:Absolwenci Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy rysownicy Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie