Państwowy Fundusz Eksportowy – fundusz celowy ustanowiony w celu popierania wywozu wszelkiego rodzaju krajowych produktów rolnych i przemysłowych.

Powołanie Funduszu Na podstawie ustawy z 1931 r. o Państwowym Funduszu Eksportowym ustanowiono FunduszUstawa z dnia 27 lutego 1931 r. o Państwowym Funduszu Eksportowym. .

Wykonanie ustawy poruczono Prezesowi Rady Ministrów, Ministrowi Skarbu i innym właściwym ministrom.

Tworzenie Funduszu Fundusz utworzono w drodze: udzielania poręki za zobowiązania instytucji finansujących wywóz lub zajmujących się ubezpieczeniem kredytów wywozowych; udzielania poręki za wypłacalność eksportera i zagranicznego nabywcy towaru wobec banku, finansującego daną transakcję; udzielania poręki wobec poszczególnych eksporterów za wypłacalność zagranicznego nabywcy towaru z zastrzeżeniem, że odpowiedzialność Skarbu Państwa w tym wypadku nie może przekraczać 50% wartości ceny sprzedażnej wywożonego towaru; udzielania kredytu na cele produkcji eksportowej lub handlu wywozowego.

Rachunek Funduszu Na rachunek Funduszu przekazywane były: wpływy ze spłaty pożyczek udzielonych przez Skarb Państwa instytucjom kredytowym na podstawie rozporządzenia Prezydenta RP z 1927 r. i ze spłaty procentów od tych pożyczek do łącznej wysokości 60 000 000 złotychRozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 maja 1927 r. o zmianie art. 6 ustawy z dnia 28 listopada 1925 r. o upoważnieniu Rządu do zaciągania pożyczek państwowych oraz o biletach skarbowych, bilonie i pomocy dla instytucji kredytowych. ; udzielone Bankowi Gospodarstwa Krajowego z budżetu państwowego lokaty, których cele zostały już osiągnięte; kwoty przewidziane do przekazania przez ustawy,   procenty i ewentualne opłaty za udzielone gwarancje lub kredyty i inne dochody, niepochodzące z funduszów państwowych.

Dochody Funduszu  przeznaczone były na zwiększenie kapitału Funduszu.

Gwarancje Skarbu Państwa Skarb Państwa przyjmował odpowiedzialność za poręki udzielane przez Fundusz w zakresie form pomocy:  do wysokości 60 000 000 zł lub w walutach zagranicznych według parytetu złota, przed terminem wpływu kapitałów i procentów, ponad wymienioną kwotę 60 000 000 zł lub w walutach zagranicznych według parytetu złota.      

Straty wynikające  z działalności były pokrywane z kapitału Funduszu. Kapitał Funduszu ustalano w ogólnej kwocie 150 000 000 zł.

Minister Skarbu przedkładał corocznie Sejmowi sprawozdania z działalności Funduszu.

Nowelizacja ustawy z 1931 r. Według rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 1931 r. Zarząd Państwowego Funduszu Eksportowego powierzono Międzyministerialnej Komisji Popierania Eksportu, działającej na podstawie regulaminu wydanego przez Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu oraz Ministrem RolnictwaRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów oraz Ministrów: Skarbu, Przemysłu i Handlu, Spraw Zagranicznych i Rolnictwa z dnia 14 października 1931 r. w sprawie wykonania ustawy z dnia 27 lutego 1931 roku o Państwowym Funduszu Eksportowym. .

Skład Komisji W skład Międzyministerialnej Komisji Popierania Eksportu wchodziły: przewodniczący - powołany przez Ministra Skarbu, dwóch członków Ministerstwa Skarbu, dwóch członków Ministerstwa Przemysłu i Handlu, dwóch członków Ministerstwa Rolnictwa, jeden członek Ministerstwa Spraw Zagranicznych, jeden członek Banku Polskiego.

Z głosem doradczym w charakterze rzeczoznawców w pracach Komisji udział brali przedstawiciele Państwowego Banku Rolnego i Banku Gospodarstwa Krajowego. Komisja miało prawo powoływania w razie potrzeby innych rzeczoznawców, w szczególności  spośród przedstawicieli organizacji przemysłowych, handlowych i rolniczych.

Międzyministerialna Komisja Popierania Eksportu składała ze swojej działalności corocznie sprawozdania Prezesowi Rady Ministrów i Ministrom: Skarbu, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa.

Przypisy

Kategoria:Fundusze celowe