Wolf-Arno Kropat (ur. 17 sierpnia 1932 w Görlitz, zm. 14 kwietnia 2004 w Wiesbaden) – niemiecki historyk i archiwista.
Życiorys mały|240x240px|Ojciec Bruno Kropat został dyrektorem nowo otwartej w 1932 filii Reichsbanku w Braniewie, gdzie rodzina mieszkała do 1945 roku Wolf-Arno Kropat był jednym z pięciorga dzieci radcy Reichsbanku Bruno Kropata. Gdy ojciec otrzymał posadę dyrektora nowo otwartej filii Reichsbanku w Braniewie w Prusach Wschodnich, rodzina zamieszkała w tym mieście do 1945 rokuBraunsberg im Wandel der Jahrhunderte Festschrift zum 650jährigen Stadtjubiläum am 23. und 24. Juni 1934 von Franz BuchholzZeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands Beiheft 8 1990 Ernst Federau Die Abiturienten des Braunsberger Gymnasiums von 1916 bis 1945. Tam Wolf-Arno uczęszczał do szkoły podstawowej, a następnie do gimnazjum (wówczas pod nazwą Hermann-von-Salza-Schule). Po śmierci ojca i dwójki rodzeństwa oraz po ucieczce z Braniewa przed zbliżającym się frontem Armii Czerwonej rodzina osiedliła się w Kassel. Tam Kropat dokończył naukę w zakresie szkoły średniej i uzyskał maturę w 1952 roku.
Po studiach historii, łaciny i filozofii na uniwersytetach w Marburgu i Fryburgu Bryzgowijskim, początkowo z zamiarem zostania nauczycielem, w 1959 zdał egzamin państwowy i w 1962 uzyskał doktorat na podstawie rozprawy Reich, Adel und Kirche in der Wetterau von der Karolingerzeit bis zum Spätmittelalter. W latach 1962–1964 odbywał staż w Głównym Archiwum Państwowym Hesji w Wiesbaden, po którego skończeniu został w nim przyjęty do pracy. W listopadzie 1967 otrzymał tytuł archiwisty Archivrat, a w 1972 starszego archiwisty Oberarchivrat. 1 kwietnia 1976 został dyrektorem Głównego Archiwum Państwowego w Hesji jako następca Wolfa-Heino Strucka. Funkcję tę pełnił do chwili przejścia na emeryturę 31 grudnia 1995.
Pod przewodnictwem Kropata Główne Archiwum Państwowe przeniosło się do użytkowanych do dziś pomieszczeń przy Mosbacher Straße w Wiesbaden i zaczęło stosować elektroniczne przetwarzanie danych.
Wolf-Arno Kropat był autorem wielu reportaży na temat herbów miejskich i gminnych, szczególnie w ujęciu artystycznym i heraldycznym.
W okresie pracy w Głównym Archiwum Państwowym zainteresowania badawcze Kropata obejmowały czasy od XIX wieku, a szczególnie wiek XX. W kręgu jego głównych zainteresowań znajdowała się historia współczesna, a szczególnie losy Żydów heskich i wczesne dzieje kraju związkowego Hesja.
W latach 1990–2004 Kropat był przewodniczącym Komisji Historycznej Nassau, której prace skierował na historię całego kraju związkowego Hesja. Kropat zajmował także kluczowe stanowisko w Komisji Historii Żydów w Hesji. Podobnie przełomowe było jego zaangażowanie w komisję parlamentu krajowego Hesji do zbadania historii politycznej i parlamentarnej kraju związkowego Hesja, w powstaniu której to komisji w roku 1979 odegrał główną rolę. Od 1976 roku był także członkiem zarządu Stowarzyszenia Studiów Archeologicznych i Badań Historycznych w Nassau.
Pisma (wybór)
Reich, Adel und Kirche in der Wetterau von der Karolingerzeit bis zur Stauferzeit. Elwert, Marburg 1965. Frankfurt zwischen Provinzialismus und Nationalismus. Die Eingliederung der Freien Stadt in den preußischen Staat (1866–1871). Kramer, Frankfurt am Main 1971. (Hrsg.): Entnazifizierung – Mitbestimmung – Schulgeldfreiheit. Hessische Landtagsdebatten 1947–1950. Eine Dokumentation. Historische Kommission für Nassau, Wiesbaden 2004.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Niemieccy historycy Kategoria:Ludzie związani z Braniewem Kategoria:Ludzie urodzeni w Görlitz