Ulica Dąbrówki – ulica w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze, w Podgórzu.
Łączy ulicę Lwowską z ulicą Romualda Traugutta.
Charakterystyka Ulica Dąbrówki jest drogą gminną o nr 602310 K. W systemie Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju ulica widnieje pod numerem 03701, natomiast kod pocztowy dla wszystkich adresów wzdłuż ulicy Dąbrówki to 30-550.
Na całej swojej długości ulica przebiega przez obszar historycznego miasta Podgórza, i tym samym leży na terytorium współczesnej krakowskiej dzielnicy XIII Podgórze. Łączy ulicę Lwowską z ulicą Romualda Traugutta.
Historia Ulica wykształciła się u schyłku XIX stulecia. Początkowo nadano jej miano „Wandy”. Rok 1917 przyniósł zmianę nazewnictwa na to, które funkcjonuje do dziś (poświadczone w dokumentacji Rady Miejskiej z tego roku). W wyjątkowym przypadku – odnotowanym na planie z 1936 roku – pojawiła się forma „Dąbrówka” zamiast prawidłowej. Owa odmiana mogła wynikać z nieprawidłowego skojarzenia z wyrazem pospolitym „dąbrowa”, oznaczającym las dębowy.
Patronką ulicy jest Dobrawa (znana również jako Dąbrówka), żyjąca w X wieku (data zgonu: 977). Około roku 965 zawarła związek małżeński z Mieszkiem I, pełniącym funkcję polskiego księcia. Z tego małżeństwa urodził się Bolesław, późniejszy Chrobry.
W latach 1941–1943 ulica Dąbrówki leżała na terytorium krakowskiego getta. 4 czerwca 1942 roku wojska okupacyjne III Rzeszy dokonały egzekucji kilku osób, gdzie krzyżuje się ul. Dąbrówki z ul. Janowa Wola. Wśród ofiar znaleźli się artysta plastyk Abraham Neumann, cieszący się rozpoznawalnością w środowisku twórczym, oraz Mordechaj Gebirtig – twórca poezji.
26 października 1981 roku układ urbanistyczny dawnego miasta Podgórza został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych pod numerem A-608 (w tym fragment wyznaczony w granicach ulic: Rękawka–Józefińska–Legionów Józefa Piłsudskiego, dawn. Stanisława Cekeiry). Ulica Dąbrówki znajduje się wewnątrz tego obszaru.
Zabudowa Budynki, które tworzą zabudowę ulicy Dąbrówki stanowią głównie kamienice, wzniesione głównie w latach 90. XIX wieku oraz na początku XX wieku. Za projekty budynków, tworzących pierzeje ulicy odpowiadał min.: Kazimierz Leiter.
Obiekty wpisane do gminnej ewidencji zabytków: ul. Dąbrówki 2 (ul. Lwowska 8) – kamienica, 1891. ul. Dąbrówki 3 – dom murowany, ok. 1895. ul. Dąbrówki 4 (ul. Janowa Wola 13) – kamienica murowana, 1894. ul. Dąbrówki 5 – kamienica murowana. Projektował Kazimierz Leiter, 1895–1896. W 1898 dobudowano do budynku oficynę. ul. Dąbrówki 6 (ul. Janowa Wola 16) – kamienica, 1892–189310 marca 1992 wpisana do rejestru zabytków nieruchomych pod numerem A-906.. ul. Dąbrówki 7 – kamienica murowana, 1908. ul. Dąbrówki 8 – kamienica murowana, 1906. W 1929 II piętro budynku zostało nadbudowane, zgodnie z koncepcją projektową Józefa Merendy. ul. Dąbrówki 9 (ul. Romualda Traugutta 11) – kamienica murowana, 1909–1910. ul. Dąbrówki 10 (ul. Romualda Traugutta 9) – kamienica, XX wiek.
Opracowano na podstawie źródeł.
Przypisy
Dąbrówki Kategoria:Dzielnica XIII Podgórze Kategoria:Zabytki nieruchome w Krakowie