Ulica Parkowa – ulica w Krakowie, w dzielnicy XIII Podgórze, w Podgórzu pomiędzy Rynkiem Podgórskim i ulicą Rękawka a aleją Powstańców Śląskich.
Historia Droga w tym miejscu istniała już w średniowieczu funkcjonowała jako jeden z dojazdów od mostu na Wiśle w kierunku Wieliczki (przez Wolę Duchacką i Kosocice), a także w stronę Swoszowic i Świątnik. W latach 1849–1855 przeprowadzono jej przebudowę, dostosowując ją do roli dojazdu do fortu Krakus, czyli kopca Krakusa, który w tym czasie został ufortyfikowany przez Austriaków. Ze względu na to, że trakt prowadził w stronę Woli Duchackiej, do 1917 roku używano nazwy ul. Wolskiej. Obowiązujące dziś miano Parkowej wprowadzono w 1917 roku. Nazwa ta nawiązuje do parku im. Wojciecha Bednarskiego, założonego w 1896 roku na Krzemionkach.
Zabudowa ul. Parkowa 1 (ul. Andrzeja Potebni 2, ul. Rękawka 2) – kamienica, 1925. ul. Parkowa 2 – dom, 1925. ul. Parkowa 4 – dom, XIX wiek. ul. Parkowa 6 – dom, XIX wiek. ul. Parkowa 7 – willa. Projekował Józef Kryłowski, 1906–1907. ul. Parkowa 8 – dom. Projekował Władysław Wilczyński, 1905. ul. Parkowa 9 – willa „Mira”. Projekował Józef Kryłowski, 1896. ul. Parkowa – park im. Wojciecha Bednarskiego, 189617 lipca 1976 roku wpisany do rejestru zabytków nieruchomych.. ul. Parkowa 10 – dom, 1910. ul. Parkowa 11 – fabryka, 1900. ul. Parkowa 12 – dom, 1940. ul. Parkowa 12a – stadion sportowy „KS Korona”, 1947. ul. Parkowa 14 – dwór, 1947. ul. Parkowa 15 – blok mieszkalny, 1930–1938.
Opracowano na podstawie źródeł:.
Uwagi
Przypisy
Parkowa Kategoria:Dzielnica XIII Podgórze Kategoria:Zabytki nieruchome w Krakowie