Wodolubek (Enochrus) – rodzaj chrząszczy z rodziny kałużnicowatych i podrodziny Enochrinae. Kosmopolityczny. Obejmuje około 230 opisanych gatunków. W zapisie kopalnym znany od eocenu.
Morfologia Owad dorosły thumb|left|Enochrus bicolor, widok od spodu thumb|Enochrus coarctatus thumb|Enochrus esuriens thumb|Enochrus testaceus thumb|Enochrus ochraceus thumb|Enochrus melanocephalus thumb|Enochrus consortus Chrząszcze o podługowato-owalnym, umiarkowanie wysklepionym ciele długości od 1,6 do 9,1 mm. Ubarwienie miewają od jasnego z ciemnymi głową i środkiem przedplecza po całkowicie czarne.
Głowa ma przeciętnych rozmiarów oczy. Nadustek ma przednią krawędź wykrojoną, a dobrze zesklerotyzowana warga górna i błona łącząca ją z nadustkiem są odsłonięte. Czułki buduje dziewięć członów, z których trzy ostatnie formują buławkę. Głaszczki szczękowe mają człon drugi prosty lub dozewnętrznie zakrzywiony, w tym drugim przypadku będąc zygzakowatymi, a człon trzeci u podstawy kątowo wcięty po stronie wewnętrznej.
Przedplecze jest wyraźnie szersze niż dłuższe. Tarczka jest dobrze widoczna, z tyłu zaostrzona. Pokrywy mają silnie wgłębione rzędy przyszwowe, natomiast pozostałych rzędów dużych punktów brak; obecne mogą być jedynie nieliczne, nieregularne szeregi punktów szczecinkowych (trichobotrii). Powierzchnia przedpiersia jest płaska lub wyżłobiona poprzecznym rowkiem. Zarys śródpiersia jest trójkątny lub w przedniej części szeroki z równoległymi bokami. Na środku śródpiersia znajduje się kil lub stożkowaty wyrostek. Odnóża wszystkich par mają spody ud z wyjątkiem samych szczytów porośnięte gęstym owłosieniem hydrofobowym oraz pięcioczłonowe stopy. Na powierzchni stóp albo nie ma włosków pływnych wcale, albo występuje kilka długich grzbietowych szczecinek pływnych.
Na spodzie odwłoka widocznych jest pięć sternitów (od trzeciego do siódmego), z których ostatni z wyjątkiem podrodzajów Lumetus i Holcophilydrus ma tylną krawędź wykrojoną lub ściętą. Genitalia samca zawierają niezmodyfikowany, trójpłatowy edeagus.
Larwa U larwy głowa ma szwy czołowe ku tyłowi zbieżne, ustawione w kształt litery „V” lub „U” oraz krótki, ale zawsze wykształcony szew koronalny. Przednia krawędź głowy ma niewielkie, niesymetryczne adnasalia nienachodzące na zwykle lekko niesymetryczne nasale, które to zaopatrzone może być w od sześciu wyraźnych zębów po liczne niewyraźne, drobne, nieregularne ząbki. Żuwaczka prawa zawsze ma dwa zęby na krawędzi wewnętrznej, lewa zaś ma jeden lub dwa zęby. Szczęki odznaczają się palpiferem znacznie krótszym od głaszczka szczękowego. Wargę dolną charakteryzuje wyraźnie wykształcony, ale znacznie krótszy od głaszczków szczękowych i głaszczków wargowych języczek. Odwłok nie ma skrzelotchawek, a na jego wierzchołku znajduje się zamykany przedsionek z przetchlinkami (larwa metapneustyczna). U podrodzaju Methydrus segmenty odwłokowe od drugiego do siódmego dysponują posuwkami.
Ekologia i występowanie Chrząszcze wodne, ląd wykorzystujące tylko w stadium poczwarki. Larwy i postacie dorosłe zamieszkują wody stojące lub strefę przybrzeżną wód wolno płynących. Znajdywane są m.in. w rzekach, stawach, lagunach i bajorkach. Osobniki dorosłe często przylatują do sztucznych źródeł światła.
Rodzaj kosmopolityczny. W krainie palearktycznej stwierdzono 54 gatunki, w tym 22 w Europie. W Polsce wykazano 11 gatunków (zobacz: kałużnicowate Polski). W Australii odnotowano 14 gatunków, w tym 10 endemicznych.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzony został w 1859 roku przez Carla Gustafa Thomsona. Gatunkiem typowym wyznaczono Hydrophilus bicolor zdefiniowanego w sensie użytym przez Leonarda Gyllenhala w 1808 roku i odpowiadającego tym samym opisanemu w 1792 roku przez Guillaume’a-Antoine’a Oliviera Hydrophilus melanocephalus. W bazującym na analizie morfologicznej systemie Michaela Hansena z 1991 roku omawiany rodzaj zaliczano do podplemienia Acidocerina w obrębie szeroko rozumianych Hydrophilini. Rewizji systematyki kałużnicowatych dokonali w 2013 roku Andrew E.Z. Short i Martin Fikáček na podstawie obszernej analizy molekularnej i omawiany rodzaj przenieśli do nowej podrodziny Enochrinae.
Według wyników analizy filogenetycznej Andrew E.Z. Shorta i Martina Fikáčka z 2013 roku Enochrus zajmuje pozycję siostrzaną dla Notionotus, jednak w analizie tej nie uwzględniono rodzaju Enochrella.
W zapisie kopalnym przedstawiciele rodzaju znani są od eocenu.
Do rodzaju tego zalicza się około 230 opisanych gatunków, zgrupowanych, z wyjątkiem kilku, w sześciu podrodzajach: podrodzaj: Enochrus (Enochrus) Thomson, 1859 Enochrus carinatus (LeConte, 1855) Enochrus cribrosus (Régimbart, 1903) Enochrus cuspidatus (LeConte, 1878) Enochrus fallax Orchymont, 1925 Enochrus mediastinus J. Balfour-Browne, 1959 Enochrus melanocephalus (Olivier, 1792) Enochrus mexicanus (Sharp, 1882) Enochrus pellax J. Balfour-Browne, 1958 Enochrus peregrinus Knisch, 1922 Enochrus piceus Miller, 1964 podrodzaj: Enochrus (Holcophilydrus) Knisch, 1911 Enochrus curtus J. Balfour-Browne, 1958 Enochrus hybridus Hebauer, 2005 Enochrus kishidai Kamiya, 1935 Enochrus laoticus Hebauer, 2005 Enochrus niisatoi Minoshima, 2017 Enochrus parumstriatus Hebauer, 2005 Enochrus seriatus (Régimbart, 1903) Enochrus simulans (Sharp, 1873) Enochrus umbratus (Sharp, 1884) Enochrus ussuriensis Eltringham, 1912 podrodzaj: Enochrus (Hugoscottia) Knisch, 1922 Enochrus andinus (M. García, 2000) Enochrus breviusculus (Bruch, 1915) Enochrus collarti Mouchamps, 1956 Enochrus concepcionensis Moroni, 2000 Enochrus conwayi Mouchamps, 1956 Enochrus darwini (Knisch, 1922) Enochrus emeritensis (M. García, 2000) Enochrus fulvipes (Solier, 1849) Enochrus gentilis (Knisch, 1922) Enochrus orchymonti Mouchamps, 1956 Enochrus peruvianus Orchymont, 1941 Enochrus plicatus Short, 2005 Enochrus schubarti Orchymont, 1943 Enochrus scutellaris (Bruch, 1915) Enochrus sesquilongus Mouchamps, 1956 Enochrus talamanca Short, 2005 Enochrus tremolerasi (Knisch, 1922) Enochrus variegatus (Steinheil, 1869) Enochrus vicinus (Solier, 1849) podrodzaj: Enochrus (Hydatotrephis) Macleay, 1871 Enochrus aberratus Hebauer, 1995 Enochrus bachmanni Fernández, 1995 Enochrus liangi Jia, Fenglong & Shuang Zhao, 2007 Enochrus mastersii W.J. Macleay, 1871 podrodzaj: Enochrus (Lumetus) Zaitzev, 1908 Enochrus asiaticus (Kuwert, 1893) Enochrus ater (Kuwert, 1888) Enochrus bicolor (Fabricius, 1792) Enochrus blazquezae Arribas & Millán, 2013 Enochrus calabricus (Ferro, 1986) Enochrus concii Chiesa, 1965 Enochrus convexius Satô, 1977 Enochrus coriaceus (Chevrolat, 1863) Enochrus crassus (Régimbart, 1903) Enochrus diffusus (LeConte, 1855) Enochrus falcarius Hebauer, 1991 Enochrus ferrugineus (Motschulsky, 1849) Enochrus fragiloides Orchymont, 1925 Enochrus fuscatus (Motschulsky, 1861) Enochrus fuscipennis (C.G. Thomson, 1884) Enochrus halophilus (Bedel, 1878) Enochrus hamifer (Ganglbauer, 1901) Enochrus hamiltoni (Horn, 1890) Enochrus hispanicus (Kuwert, 1888) Enochrus iteratus (Sharp, 1890) Enochrus jesusarribasi Arribas & Millán, 2013 Enochrus longiusculus (Régimbart, 1903) Enochrus marginicollis (Régimbart, 1903) Enochrus ochropterus (Marsham, 1802) Enochrus pigrans Knisch, 1925 Enochrus politus (Küster, 1849) Enochrus quadrinotatus (Guillebeau, 1896) Enochrus quadripunctatus (Herbst, 1797) Enochrus reflexipennis (C. Zimmermann, 1869) Enochrus risii Arribas & Millán, 2013 Enochrus rufrenus Orchymont, 1943 Enochrus sagrae Knisch, 1924 Enochrus salomonis (J. Sahlberg, 1900) Enochrus segmentinotatus (Kuwert, 1888) Enochrus sinuatus d'Orchymont, 1937 Enochrus subsignatus (Harold, 1877) Enochrus testaceus (Fabricius, 1801) Enochrus turanicus Schödl, 1998 podrodzaj: Enochrus (Methydrus) Rey, 1884 Enochrus abditus (Sharp, 1884) Enochrus aequalis (Sharp, 1882) Enochrus affinis (Thunberg, 1794) Enochrus alberti J. Balfour-Browne, 1950 Enochrus aliciae Watts, 1998 Enochrus alluaudi (Régimbart, 1906) Enochrus amurensis Hebauer, 1995 Enochrus anticus (Régimbart, 1905) Enochrus arayeris García & Jiménez-Ramos, 2020 Enochrus arcorax Hebauer, 1995 Enochrus aridus Gundersen, 1977 Enochrus atlantis Orchymont, 1943 Enochrus auroralis Hebauer, 2002 Enochrus baliemus Hebauer, 2001 Enochrus balkei Hebauer, 2001 Enochrus barituensis Fernández, 2006 Enochrus bartletti Short, 2004 Enochrus bechynei J. Balfour-Browne, 1959 Enochrus belloi García & Jiménez-Ramos, 2020 Enochrus blatchleyi (Fall, 1924) Enochrus brunnescens Hebauer, 2001 Enochrus californicus (Horn, 1890) Enochrus capucinus Hebauer, 1988 Enochrus cassidiformis Hebauer, 2001 Enochrus cinctus (Say, 1824) Enochrus circumcinctus (Bruch, 1915) Enochrus circumductus Régimbart, 1905 Enochrus claudei Orchymont, 1925 Enochrus coarctatus (Gredler, 1863) Enochrus consors (LeConte, 1863) Enochrus consortus Green, 1946 Enochrus costaricensis Short, 2005 Enochrus cristatus (LeConte, 1855) Enochrus debilis (Sharp, 1882) Enochrus deserticola (Blackburn, 1896) Enochrus ellipsoideus (Régimbart, 1907) Enochrus elongatulus (W.J. Macleay, 1871) Enochrus esuriens (Walker, 1858) Enochrus eubenangeei Watts, 1998 Enochrus excisus Knisch, 1924 Enochrus eyrensis (Blackburn, 1895) Enochrus fijiensis Short, 2010 Enochrus fimbriatus (Melsheimer, 1844) Enochrus fittkaui Fernández, 1988 Enochrus flavicans (Régimbart, 1903) Enochrus forficuloides Hebauer, 2001 Enochrus fosteri Hebauer, 2003 Enochrus fragilis (Sharp, 1890) Enochrus fretus Orchymont, 1932 Enochrus frieseri Hebauer, 2003 Enochrus furculus J. Balfour-Browne, 1958 Enochrus gaggermeieri Hebauer, 1995 Enochrus grossi Short, 2003 Enochrus guarani Fernández, 1988 Enochrus haroldi (Sharp, 1884) Enochrus hartmanni Hebauer, 1998 Enochrus hendrichi Hebauer, 2001 Enochrus hesperidum Sharp, 1870 Enochrus icterus Knisch, 1924 Enochrus interruptus Gundersen, 1977 Enochrus isabellae Watts, 1998 Enochrus ituriensis Hebauer, 2001 Enochrus japonicus (Sharp, 1873) Enochrus lampros Knisch, 1924 Enochrus latus Kuwert, 1888 Enochrus lavatus Hebauer, 1999 Enochrus leileri Hebauer, 2002 Enochrus liberianus Hebauer, 2002 Enochrus limbourgi Jia & Lin, 2015 Enochrus loebli Bameul, 1986 Enochrus longus García & Jiménez-Ramos, 2020 Enochrus lorenzi Hebauer, 1995 Enochrus lucens Hebauer, 2003 Enochrus maculiceps (W.J. Macleay, 1871) Enochrus malabarensis (Régimbart, 1903) Enochrus manglaris García & Jiménez-Ramos, 2020 Enochrus marginalis Hebauer, 2001 Enochrus mauritiensis (Régimbart, 1903) Enochrus melanthus Orchymont, 1943 Enochrus melinus Hebauer, 2001 Enochrus meracus J. Balfour-Browne, 1952 Enochrus mergus Hebauer, 2001 Enochrus merops J. Balfour-Browne, 1958 Enochrus mesopotamiae (Kuwert, 1890) Enochrus metacarina Short, 2005 Enochrus minusculus Orchymont, 1925 Enochrus misionensis Fernández, 1988 Enochrus morenae (Heyden, 1870) Enochrus musculus Hebauer, 2001 Enochrus nabiricus Hebauer, 2001 Enochrus natalensis (Gemminger & Harold, 1868) Enochrus neglectus Hebauer, 2001 Enochrus negrus Gundersen, 1977 Enochrus nigerianus Hebauer, 2002 Enochrus nigritus (Sharp, 1872) Enochrus nigropiceus (Motschulsky, 1861) Enochrus nitiduloides (Kuwert, 1888) Enochrus nitidulus (Kuwert, 1888) Enochrus nitidus J. Balfour-Browne, 1959 Enochrus obscurus (Sharp, 1882) Enochrus obsoletus (Bruch, 1915) Enochrus ochraceus (Melsheimer, 1844) Enochrus oviformis Orchymont, 1943 Enochrus pallidus (M. García, 2000) Enochrus paniaicus Hebauer, 2001 Enochrus paraensis Fernández, 1997 Enochrus pendleburyi Orchymont, 1927 Enochrus peninsularis García & Jiménez-Ramos, 2020 Enochrus perssoni Hebauer, 2002 Enochrus petersenae J. Balfour-Browne, 1958 Enochrus picinus (Régimbart, 1903) Enochrus pileti Hebauer, 1995 Enochrus pseudesuriens Jia, Fenglong & Yun Wang, 2010 Enochrus pseudochraceus Gundersen, 1977 Enochrus pseudoweiri Watts, 1998 Enochrus puetzi Hebauer, 1995