Ulica Wojciecha Bogusławskiego – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Stradomiu.
Łączy ulicę Józefa Sarego z ulicą św. Sebastiana.
Charakterystyka Ulica Wojciecha Bogusławskiego jest drogą gminną o nr 602185 K. W systemie Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju ulica widnieje pod numerem 01608, natomiast kod pocztowy dla wszystkich adresów wzdłuż ulicy Wojciecha Bogusławskiego to 31-048.
Na całej swojej długości ulica przebiega przez obszar Stradomia, i tym samym leży na terytorium współczesnej krakowskiej dzielnicy I Stare Miasto. Łączy ulicę Józefa Sarego z ulicą św. Sebastiana.
Historia Droga powstała w siódmej dekadzie XIX stulecia. Teren przeznaczony pod jej budowę stanowiła obszar określany mianem Łąki św. Sebastiana. Historia tego miejsca sięga średniowiecza, kiedy funkcjonował tam zbiornik wodny – pozostałość po dawnym korycie rzeki Wisły – w którego centralnej części, na niewielkim kawałku lądu, wzniesiono świątynię poświęconą świętym Sebastianowi oraz Rochowi.
Według planu miasta z 1878 roku ulica figurowała pod nazwą „Jasna”, którą formalnie usankcjonowała Rada Miejska cztery lata później (zgodnie z dokumentacją z 1882 roku). Prawdopodobnie wybór tego określenia miał symboliczne znaczenie, nawiązujące do specyfiki tej części miasta. Imię Wojciecha Bogusławskiego nadano w 1951 roku.
23 lutego 1934 roku układ urbanistyczny dawnego miasta Stradomia został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych pod numerem A-12. Ulica Wojciecha Bogusławskiego znajduje się wewnątrz tego obszaru.
W budynku przy ulicy Wojciecha Bogusławskiego 5 (dawna Jasna 5) swoje miejsce zamieszkania w latach 1905–1936 miał Ozjasz Thon (co upamiętnia tablica pamiątkowa), natomiast w kamienicy przy ulicy Wojciecha Bogusławskiego 6, od 1993 roku mieszkał Czesław Miłosz. W tym samym lokalu poeta zmarł 14 sierpnia 2004 roku.
Zabudowa Budynki, które tworzą zabudowę ulicy Wojciecha Bogusławskiego stanowią głównie kamienice, wzniesione w latach 80. i 90. XIX wieku oraz na początku XX wieku. Za projekty budynków, tworzących pierzeje ulicy odpowiadali min. Maksymilian Nitsch, Andrzej Zarzycki, Nachman Kopald, Leopold Tlachna, Karol Szpondrowski oraz Karol Knaus. ul. Wojciecha Bogusławskiego 1 (róg z ul. Józefa Sarego 11) – kamienica, proj. Maksymilian Nitsch, 1887. ul. Wojciecha Bogusławskiego 2 (róg z ul. Józefa Sarego 13) – kamienica murowana, 1887. W 1923 dokonano nadbudowy III piętra. ul. Wojciecha Bogusławskiego 3 – kamienica murowana, proj. Karol Knaus, Andrzej Zarzycki, 1887. W 1930 dokonano nadbudowy III piętra, a w latach 60. XX wieku miał miejsce remont. ul. Wojciecha Bogusławskiego 4 – kamienica murowana, proj. Nachman Kopald, 1887. ul. Wojciecha Bogusławskiego 5 – kamienic murowana, proj. Karol Knaus, Andrzej Zarzycki, 1889. W 1908 dobudowano oficynę, którą zaprojektował Henryk Lamensdorf, a około 1930 dokonano nadbudowy III piętra. W latach 1905–1936 mieszkał w niej Ozjasz Thon. ul. Wojciecha Bogusławskiego 6 – kamienica murowana, proj. Leopold Tlachna, 1882–1890. W latach 1993–2004 mieszkał w niej Czesław Miłosz. ul. Wojciecha Bogusławskiego 7 – kamienica murowana, 1885. W 1904 wybudowano oficynę tylną, zaprojektowaną przez Beniamina Torbe. W 1936 nadbudowano III piętro budynku. ul. Wojciecha Bogusławskiego 8 – kamienica murowana, proj. Karol Szpondrowski, 1911. ul. Wojciecha Bogusławskiego 9 (ul. św. Sebastiana 12) – willa, proj. Karol Knaus, 1883. ul. Wojciecha Bogusławskiego 10 (ul. św. Sebastiana 14) – kamienica murowana, ok. 1889 lub 1895. W 1923 roku nadbudowano III oraz IV piętro budynku, zgodnie z koncepcją Włodzimierza Rychlewskiego.
Opracowano na podstawie źródeł.
Galeria
Przypisy
Bogusławskiego Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto