mały|Prezydent USA Donald Trump (w środku), wiceprezydent USA Mike Pence (z lewej) oraz spiker Izby Reprezentantów Nancy Pelosi (z prawej) w czasie pierwszego orędzia o stanie państwa wygłoszonego na sesji 116. Kongresu Stanów Zjednoczonych 116. Kongres Stanów Zjednoczonych – kadencja Kongresu Stanów Zjednoczonych trwająca od 3 stycznia 2019 roku do 3 stycznia 2021 roku.
Historia W 116. Kongresie większość w Izbie Reprezentantów miała Partia Demokratyczna, a w Senacie Partia Republikańska.
2019 mały|Izba Reprezentantów głosująca nad impeachmentem prezydenta Donalda Trumpa 18 grudnia 2019 3 stycznia 2019 roku Izba Reprezentantów wybrała na spikera Demokratkę Nancy Pelosi, która otrzymała 220 głosów. Jej główny rywal, republikański kongresmen Kevin McCarthy, otrzymał 192 głosy. Tego samego dnia Senat wybrał republikańskiego senatora Chucka Grassleya na przewodniczącego pro tempore.
Kongres rozpoczął pracę w czasie częściowego zamknięcia rządu, trwającego od 22 grudnia 2018 roku. Przyczyną był spór o finansowanie budowy muru na granicy z Meksykiem. Prezydent Donald Trump uzależniał zgodę na finansowanie administracji od przyznania pieniędzy na ten cel, a Demokraci sprzeciwiali się jego żądaniu. Brak porozumienia pozbawił część instytucji federalnych środków na działalność, przez co wstrzymały one część zadań, a ich pracownicy zostali skierowani na przymusowe urlopy albo pracowali bez bieżących wypłat. 25 stycznia Kongres uchwalił ustawę przywracającą finansowanie do 15 lutego. Zakończyło to trwającą 35 dni przerwę w normalnej pracy części administracji.
14 lutego Kongres uchwalił ustawę finansującą administrację do końca roku budżetowego i przeznaczającą 1,375 mld dolarów na bariery graniczne, zamiast 5,7 mld dolarów żądanych przez prezydenta Donalda Trumpa. 15 lutego prezydent ogłosił stan wyjątkowy na granicy z Meksykiem, aby uzyskać dodatkowe środki na budowę muru przez przekierowanie pieniędzy przeznaczonych na inwestycje wojskowe. 26 lutego Izba Reprezentantów przyjęła rezolucję uchylającą ten stan wyjątkowy, a 14 marca poparł ją Senat. Prezydent zawetował rezolucję 15 marca, a w głosowaniu 26 marca zabrakło w Izbie głosów do odrzucenia weta, więc rezolucja nie weszła w życie.
Amerykańskie siły zbrojne od 2015 roku wspierały koalicję pod przywództwem Arabii Saudyjskiej, walczącą z ruchem Huti w Jemenie, choć Kongres nie zatwierdził udziału Stanów Zjednoczonych w tym konflikcie. 4 kwietnia Kongres przyjął rezolucję nakazującą zakończenie tego zaangażowania. Prezydent Donald Trump zawetował ją 16 kwietnia, a w głosowaniu 2 maja w Senacie zabrakło głosów do odrzucenia weta, przez co rezolucja nie weszła w życie.
23 lipca Kongres uchwalił ustawę zapewniającą dalsze finansowanie funduszu odszkodowawczego dla ofiar zamachów z 11 września 2001 roku do 2092 roku. Fundusz obejmował także uczestników akcji ratowniczych i usuwania gruzów, którzy ponieśli szkody zdrowotne w następstwie ataków. W Senacie poparło ją 97 senatorów, a przeciw głosowali tylko republikańscy senatorowie Mike Lee i Rand Paul.
24 września spiker Izby Reprezentantów Nancy Pelosi ogłosiła rozpoczęcie postępowania w sprawie impeachmentu prezydenta Donalda Trumpa. Postępowanie dotyczyło podejrzenia, że prezydent wykorzystywał wstrzymanie pomocy wojskowej dla Ukrainy, aby wymusić śledztwa służące jego kampanii wyborczej, w tym przeciwko byłemu wiceprezydentowi Joemu Bidenowi, ubiegającemu się o nominację Partii Demokratycznej w wyborach prezydenckich.
W Hongkongu trwały protesty zapoczątkowane sprzeciwem wobec projektu przepisów pozwalających przekazywać podejrzanych o przestępstwa władzom Chin kontynentalnych. Demonstranci domagali się także większych swobód politycznych i rozliczenia działań policji. 19 listopada Senat, a 20 listopada Izba Reprezentantów przyjęły ustawę , przewidującą sankcje wobec osób odpowiedzialnych za naruszanie praw człowieka w Hongkongu oraz coroczną ocenę jego autonomii na potrzeby amerykańskiej polityki handlowej. W Izbie ustawę poparło 417 członków, a jedynym przeciwnikiem był republikański kongresmen Thomas Massie.
17 grudnia Kongres uchwalił ustawę o polityce obronnej na rok budżetowy 2020, ustanawiającą Siły Kosmiczne Stanów Zjednoczonych jako odrębny rodzaj sił zbrojnych. Ustawa wprowadzała również 12 tygodni płatnego urlopu rodzicielskiego dla uprawnionych pracowników federalnych.
18 grudnia Izba Reprezentantów postawiła prezydenta Donalda Trumpa w stan oskarżenia, przyjmując 2 zarzuty: nadużycia władzy oraz utrudniania dochodzenia Kongresu. Pierwszy dotyczył wywierania presji na Ukrainę, aby wszczęła postępowania korzystne politycznie dla Trumpa, w tym dotyczące byłego wiceprezydenta Joego Bidena, a drugi blokowania dostępu Kongresu do dokumentów i zeznań świadków. Zarzut nadużycia władzy przyjęto stosunkiem głosów 230 do 197, a utrudniania dochodzenia 229 do 198. Żadnego zarzutu nie poparł żaden głosujący Republikanin.
19 grudnia Izba Reprezentantów przyjęła ustawę wdrażającą umowę handlową między Stanami Zjednoczonymi, Meksykiem i Kanadą (USMCA), zastępującą NAFTA.
2020 mały|Prezes Sądu Najwyższego John Glover Roberts przewodniczący obradom Senatu w procesie prezydenta Donalda Trumpa w 2020 roku mały|Spiker Izby Reprezentantów Nancy Pelosi podpisująca ustawę o nadzwyczajnych środkach na walkę z koronawirusem (5 marca 2020) 16 stycznia 2020 roku Senat przyjął ustawę wdrażającą USMCA, kończąc parlamentarne prace nad zatwierdzeniem nowej umowy handlowej.
5 lutego Senat uniewinnił prezydenta Donalda Trumpa od obu zarzutów przyjętych przez Izbę Reprezentantów. Za uznaniem go za winnego nadużycia władzy głosowało 48 senatorów, a utrudniania dochodzenia Kongresu 47, przy wymaganych do skazania 67 głosach. Republikański senator Mitt Romney jako jedyny członek swojej partii poparł pierwszy zarzut, natomiast wszyscy pozostali Republikanie głosowali za uniewinnieniem od obu zarzutów.
5 marca Kongres uchwalił ustawę o nadzwyczajnych środkach na przeciwdziałanie rozprzestrzenianiu się koronawirusa SARS-CoV-2, finansującą m.in. badania nad szczepionkami, zakup środków medycznych oraz działania służb zdrowia publicznego. W Senacie ustawę poparło 96 senatorów, a jedynym przeciwnikiem był republikański senator Rand Paul. 18 marca Kongres przyjął ustawę , która wprowadzała m.in. finansowanie testów na COVID-19 bez opłat dla pacjentów, czasowe uprawnienia części pracowników do płatnego zwolnienia chorobowego i pomoc żywnościową.
Pandemia COVID-19 i ograniczenia kontaktów społecznych uderzyły w działalność gospodarczą i zatrudnienie, co skłoniło Kongres do przygotowania szerszej pomocy finansowej. 25 marca Senat przyjął ustawę , a 27 marca zatwierdziła ją Izba Reprezentantów. Pakiet obejmował bezpośrednie wypłaty dla uprawnionych podatników, podwyższone świadczenia dla bezrobotnych, pomoc dla przedsiębiorstw na utrzymanie zatrudnienia oraz środki dla szpitali i władz stanowych. 23 kwietnia Kongres uchwalił kolejny pakiet, zwiększający środki na pożyczki dla małych przedsiębiorstw oraz przeznaczający dodatkowe 75 mld dolarów dla placówek medycznych i 25 mld dolarów na testy.
15 maja Izba Reprezentantów zmieniła zasady pracy na czas zagrożenia związanego z pandemią COVID-19, dopuszczając oddawanie głosu przez upoważnionego członka Izby w imieniu nieobecnego kongresmena oraz zdalne posiedzenia komisji.
Zabójstwo George’a Floyda przez policjanta w Minneapolis w maju 2020 roku wywołało protesty przeciw przemocy policyjnej. 25 czerwca Izba Reprezentantów przyjęła projekt reformy policji, przewidujący m.in. utworzenie ogólnokrajowego rejestru nadużyć policyjnych i zwiększenie możliwości pociągania funkcjonariuszy do odpowiedzialności cywilnej. Projekt nie został uchwalony przez Senat i nie stał się ustawą w tej kadencji.
22 lipca Kongres uchwalił ustawę , zapewniającą stałe finansowanie funduszu ochrony gruntów i wód oraz środki na zaległe remonty infrastruktury parków narodowych i innych terenów federalnych.
Po śmierci sędzi Sądu Najwyższego Ruth Bader Ginsburg 18 września powstał wakat w składzie tego sądu. 26 września prezydent Donald Trump wskazał na jej następczynię sędzię Amy Coney Barrett. 26 października Senat zatwierdził tę nominację. Poparło ją 52 Republikanów, a przeciw było 48 senatorów, w tym republikańska senator Susan Collins.
21 grudnia Kongres uchwalił ustawę łączącą finansowanie administracji federalnej w wysokości 1,4 bln dolarów z kolejnym pakietem pomocy związanej z pandemią COVID-19 o wartości około 900 mld dolarów. Pakiet przewidywał m.in. wypłaty po 600 dolarów dla uprawnionych osób, czasowy dodatek do świadczeń dla bezrobotnych w wysokości 300 dolarów tygodniowo oraz dalszą pomoc dla przedsiębiorstw.
23 grudnia prezydent Donald Trump zawetował ustawę o polityce obronnej na rok budżetowy 2021, sprzeciwiając się m.in. ograniczeniom jego uprawnień do wycofywania amerykańskich wojsk z zagranicy. 28 grudnia Izba Reprezentantów, a 1 stycznia 2021 roku Senat odrzuciły weto, dzięki czemu ustawa weszła w życie. Był to jedyny przypadek skutecznego odrzucenia prezydenckiego weta w pierwszej kadencji Donalda Trumpa.
Skład i sposób wyboru 6 listopada 2018 roku odbyły się do Izby Reprezentantów, w których wybierano 435 członków z prawem głosu. Wynik wyborów w nie został zatwierdzony przed rozpoczęciem kadencji, dlatego na początku 116. Kongresu 1 miejsce w Izbie Reprezentantów pozostawało nieobsadzone.
W Izbie Reprezentantów zasiadało również 6 członków bez prawa głosu: po jednym delegacie z Dystryktu Kolumbii, Guamu, Samoa Amerykańskiego, Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych i Marianów Północnych oraz przedstawiciel Portoryko, noszący tytuł komisarza-rezydenta. Delegatów wybrano 6 listopada 2018 roku na 2-letnią kadencję. Komisarza-rezydenta Portoryko wybrano 8 listopada 2016 roku na 4-letnią kadencję.
Jeżeli miejsce w Izbie Reprezentantów pozostawało nieobsadzone (wakat), nowego członka wybierano w wyborach uzupełniających.
Kadencja członka Senatu trwała 6 lat. Mandaty dzielono na 3 grupy, zwane klasami, tak aby co 2 lata odbywały się wybory senatorów jednej z nich. W czasie 116. Kongresu trwały kadencje senatorów rozpoczęte po wyborach do Senatu w latach , i . Jeżeli miejsce w Senacie pozostawało nieobsadzone, gubernator mógł mianować senatora na okres przejściowy, o ile pozwalało na to prawo danego stanu. Mianowany senator sprawował mandat do czasu obsadzenia miejsca w wyborach zgodnie z prawem danego stanu.
Ugrupowania polityczne + Ugrupowania polityczne i liczba ich miejsc w poszczególnych izbachPartia politycznaLiczba miejscIzba ReprezentantówSenatCzłonkowie z prawem głosuCzłonkowie bez prawa głosuRepublikanie199195225252Demokraci235233444546Libertarianie010000Niezależni010022Wakat150010
Izba Reprezentantów mały|Podział miejsc w Izbie Reprezentantów w czasie 116. Kongresu Stanów Zjednoczonych mały|Mapa okręgów wyborczych do Izby Reprezentantów pokazująca przynależność partyjną ich przedstawicieli w czasie 116. Kongresu Stanów Zjednoczonych.
Kierownictwo + Kierownictwo Izby Reprezentantów i głównych partii politycznychStanowiskoOsobaData objęcia funkcjiData zakończenia funkcjiPartiaSpiker Izby Reprezentantów100px25pxDemokraciLider większości100px25pxDemokraciWhip większości100px25pxDemokraciLider mniejszości100px25pxRepublikanieWhip mniejszości100px25pxRepublikanie
Członkowie Zmiany w składzie parlamentarnym Zmiany osobowe