Pucharek bukowy (Hymenoscyphus fagineus (Pers.) Dennis) – gatunek grzybów z rodziny tocznikowatych (Helotiaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hymenoscyphus, Helotiaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten opisał w 1794 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Peziza faginea. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1964 r. Richard William George Dennis. Synonimy: Helotium fagineum (Pers.) Fr. 1849 Ombrophila faginea (Pers.) Boud. 1907 Pachydisca faginea (Pers.) Boud. 1904 Peziza faginea Pers. 1794 Phaeohelotium fagineum (Pers.) Hengstm. 2009 Polska nazwa według M.A. Chmiel.
Morfologia Owocniki Typu apotecjum siedzące lub z krótkim, mocnym trzonkiem, z dyskiem płaskim do wypukłego, średnica 1–3 mm, o barwie od białej do szaroniebieskiej, po wyschnięciu blado czerwonawobrązowe, mięsiste, u podstawy z brązowawym pierścieniem Cechy mikroskopowe Worki 70–95 × 9–9,5 µm. Askospory 8–13(16) x 4–5(6) µm. Parafizy z cylindrycznym korpusem o niskim współczynniku załamania światła. Ekscypulum o teksturze globulosa-angularis.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska pucharka bukowego w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Polsce M.A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła kilka stanowisk. Nowe stanowiska podano także w latach następnych, a najbardziej aktualne są w internetowym atlasie grzybów. Zaliczony w nim jest do gatunków zagrożonych, wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny występujący na miseczkach owoców buka. Owocniki tworzy od września do listopada.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Tocznikowate