Tadeusz Mierzejewski (ur. 28 stycznia 1891 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 28 stycznia 1891 w Warszawie, ówczesnej stolicy Królestwa Polskiego, w rodzinie Jana i Jadwigi z Jagiełłów.

Podczas I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej, a następnie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 dostał się do niewoli bolszewickiej.

W lutym 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 21 pułku piechoty. Następnie został przydzielony do Dowództwa XVI Brygady Piechoty, a później 8 Dywizji Piechoty.

W latach 1921–1924 pełnił służbę w Departamencie I Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 419. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1924 wrócił do macierzystego 21 pułku piechoty w Warszawie. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 89. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przydzielony do Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W 1931 ukończył kurs w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Z dniem 1 lutego 1933 został przydzielony do dyspozycji prezesa Rady Ministrów na okres sześciu miesięcy z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. Z dniem 31 lipca 1933 został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do 21 pp. Po zwolnieniu z wojska został zatrudniony w Dyrekcji Naczelnej Lasów Państwowych na stanowisku dyrektora Biura Personalnego. Na stopień majora rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 73. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1939 został zmobilizowany i przydzielony do Kwatery Głównej Armii „Modlin” na stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Personalnego.

W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 2091).

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości z Mieczami – 7 lipca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Kawalerski jugosłowiańskiego Orderu Orła Białego

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Orła Białego (Serbia) Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urzędnicy administracji lasów państwowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie