Marc Pincherle (ur. 13 czerwca 1888 w Konstantynie, zm. 20 czerwca 1974 w Paryżu) – francuski muzykolog.
Życiorys Studiował na Sorbonie, gdzie jego nauczycielami byli Louis Laloy, André Pirro i Romain Rolland. Wykładał w paryskiej École Normale de la Musique, od 1927 do 1955 roku był dyrektorem artystycznym Société Pleyel. Pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopism „Le Monde musical” (1925–1927) i „Musique” (1927–1930). Uczestnik I i II wojny światowej. W 1940 roku dostał się jako jeniec do niemieckiej niewoli, w której przebywał do marca 1941 roku. Był członkiem Société Française de Musicologie, w latach 1932–1935 pełnił funkcję jego sekretarza, 1945–1948 wiceprezesa, a 1948–1956 prezesa. Od 1948 roku kierował założoną przez siebie Académie Charles-Cros. Był członkiem Académie Royale de Belgique i członkiem honorowym Royal Musical Association w Londynie.
W swojej pracy naukowej zajmował się badaniami nad muzyką instrumentalną XVII i XVIII wieku, ze szczególnym naciskiem na stronę wykonawczą utworów na instrumenty smyczkowe. Napisał obszerną monografię na temat życia i twórczości Antonia Vivaldiego.
Wybrane prace (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Francuscy muzykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Ludzie urodzeni w Konstantynie Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (III Republika Francuska) Kategoria:Jeńcy wojenni w czasie II wojny światowej