Grupa Czwarta – polskie stowarzyszenie plastyków utworzone przez absolwentów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Działo w latach w 1935–1939.
Historia i profil Było to ostatnie ugrupowanie plastyczne uczniów prof. Tadeusza Pruszkowskiego – malarza, ikony ASP i animatora polskiego życia artystycznego. Składało się z najmłodszej generacji jego studentów i liczyło łącznie z nim trzynaście osób.
Choć młodzi artyści pochodzili z jednej pracowni uczelnianej i często pracowali wspólnie, nie stworzyli żadnego programu ani wyróżniającego się stylu. Ich twórczość łączył rzetelny warsztat malarski i znikome zainteresowanie sztuką awangardową. Była to najmniej znana ze wszystkich grup wychowanków Pruszkowskiego. Działała krótko i zorganizowała niewiele wystaw. Istniała opinia, że impet pracowni Pruszkowskiego już wówczas się wyczerpał, a „Grupa Czwarta” powstała przede wszystkim ze względu na tradycję i ambicje profesoraAgnieszka Chmielewska, W służbie państwa, społeczeństwa i narodu – państwowotwórczy artyści plastycy w II Rzeczpospolitej, s. 111. Wybuch II wojny światowej zakończył w 1939 działalność grupy.
Członkowie grupy Bolesław Baake Jan Betley Janina Herget Jerzy Jełowicki Helena Okołowicz Hanna Pachniewska-Betley Marta Podoska-Koch Zofia Poreyko Tadeusz Pruszkowski Helena Sołtan Aleksander Sołtan Irena Wilczyńska Władysław Wincze
Uwaga
Przypisy
Bibliografia Koch już niebawem w Galerii Przy Fabryczce, Życie powiatu na Mazowszu Od Grupy Czwartej do Keramosu – Z Marta Podoską-Koch rozmawiała Magdalena Latawiec, ArtIfex Hanna Pachniewska-Betley (1910–1987), Polish Art Corner Agnieszka Chmielewska, W służbie państwa, społeczeństwa i narodu – państwowotwórczy artyści plastycy w II Rzeczpospolitej, s. 111
Kategoria:Historia malarstwa polskiego Kategoria:Polskie grupy artystyczne Kategoria:Zgrupowania malarzy