Aldgate – dawna brama wjazdowa do londyńskiego City, jedna z sześciu bram w wzniesionych przez Rzymian w II/III wieku. Trzykrotnie przebudowywana, została wyburzona w 1761 roku. Pozostałości po bramie, ukryte pod powierzchnią ulicy, wpisane są do rejestru zabytków (), kilkukrotnie były przedmiotem badań archeologicznych.
Przez bramę prowadziła droga wiodąca w kierunku Anglii Wschodniej. Nazwę Aldgate nosi współcześnie krótki odcinek tej drogi, w miejscu gdzie znajdowała się dawniej brama. Na zachodzie droga ulega rozwidleniu na ulice i Fenchurch Street; jej przedłużenie w kierunku wschodnim stanowi Aldgate High Street, dalej Whitechapel Road.
Historia Brama, wraz z , została zbudowana przez Rzymian na przełomie II/III wieku (Londinium). We wczesnym średniowieczu Anglosasi nadali jej nazwę Ealdgate („stara brama”). Przebudowana pomiędzy 1108 a 1147 rokiem, w 1215 roku dobudowano do niej dwie wieże na planie półkola. Poeta Geoffrey Chaucer, zatrudniony jako celnik, wynajmował pomieszczenie usytowane ponad bramą w latach 1374–1385. Kolejna przebudowa bramy miała miejsce w latach 1607–1609, kiedy uzyskała ona swój ostateczny wygląd z dwoma wieżami o prostokątnych podstawach; dobudowano wówczas osobne, węższe przejście dla pieszych. Bramę rozebrano w 1761 roku, by umożliwić poszerzenie biegnącej przez nią ulicy, zachowując jedynie fundamenty. Rozebraną budowlę zakupił antykwariusz Ebenezer Mussell, z którego inicjatywy odbudowana została na terenie należącej do niego posiadłości w Bethnal Green; wyburzona na początku XIX wieku.
Przypisy
Kategoria:Bramy miejskie Kategoria:Nieistniejące obiekty budowlane w Londynie Kategoria:Zabytki Londynu Kategoria:City of London