Franciszek Józef Cezary (ur. 1632 w Krakowie, zm. przed grudniem 1665 tamże) – polski poeta.
Życiorys Wywodził się z rodu Cezarów. Jego rodzicami byli Franciszek oraz Barbara Malicka. Posiadał rodzeństwo: braci Jana Pawła i Stanisława oraz siostrę Annę.
W okresie 1647–1652 pobierał nauki wymowy na Akademii Krakowskiej. Stopień bakałarza został mu nadany 9 października 1654. Działalności drukarskiej nie prowadził, skupiając się na pracy literackiej.
Utwory Jego dorobek pisarski obejmował przede wszystkim kompozycje okolicznościowe, panegiryki oraz oracje funeralne. Do zachowanych dzieł należą: wygłoszona w 1650 roku mowa pogrzebowa ku czci Aleksandra Brzeskiego, zatytułowana „Virtus post fata supertes in funere…”, oraz wydany w 1652 roku utwór „Melodia krzykliwego na wiosnę słowika…”, powstały z okazji zaślubin brata Jana Pawła. W 1648 roku w ojcowskiej pracowni opublikował dzieło Stanisława Łochowskiego pt. „Emblemata Horatiana”. Virtus post fata superstes in funere... Domini D. Alexandri de Brzezie Brzeski (Kraków 1650) Koniunkcja szczęśliwa dwóch herbownych planetów Ostoje i Półkozica (1650) Melodia krzykliwego na wiosnę słowika przy rozkwitłej gęstwinie od wesołej Kalliopy wysłuchana Kraków 1652 Wesoły applaus na przezacny akt weselny... Kazimierza Bystryowskiego i... Zofiej Cielescionki (1666)
Opracowania nt. Franciszka Cezary źródło: J. Jabłonowski: Musaeum Polonum Lwów 1752, s. 36 F. Bentkowski: Historia literatury polskiej t. 1, Warszawa 1814, s. 340 J. S. Bandtkie: Historia drukarń krakowskich Kraków 1815, s. 460 H. Juszyński: Dykcjonarz poetów polskich t. 1, Kraków 1820
Przypisy
Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Urodzeni w 1632