Kierunek radiowy (K/R) – układ dwóch radiostacji rozmieszczonych w różnych punktach, przeznaczony do utrzymania łączności radiowej pomiędzy tymi punktami. 250px|right Charakterystyka Kierunek radiowy to sposób organizacji łączności radiowej pomiędzy dwoma korespondentami (dowódcami, sztabami, punktami dowodzenia itp.). W zależności od posiadanych częstotliwości i możliwości technicznych środków radiowych, łączność może być utrzymywana w simpleksie, dupleksie, a wymiana radiowa może zapewnić transmisję mowy, danych, obrazu, bezpośrednio lub za pomocą radiostacji pośredniczącej.
Do zalet pracy w kierunkach radiowych zaliczyć można dobre maskowanie pracy własnych radiostacji i efektywne wykorzystanie anten kierunkowych. Wady sposobu organizacji łączności w kierunku radiowym to konieczność dysponowania dużą liczbą środków i potrzeba zarządzania dużą ilością danych (częstotliwości, kryptonimy radiostacji itp.).
Rodzaje K/R W zależności od przeznaczenia wyróżnia się następujące kierunki radiowe: stały K/R w którym radiostacje pracują nieprzerwanie na odbiór i posiadają możliwość wzajemnego wywołania się w dowolnym czasie i prowadzenia wymiany radiowej; dyżurny K/R w którym radiostacja jednego korespondenta pracuje cięgle na odbiór, a drugiego włącza się tylko dla przeprowadzenia wymiany; rezerwowy K/R organizowany w celu zapewnienia możliwości dokonania manewru relacjami łączności w trakcie trwania walki; skryty K/R organizowany w celu zabezpieczenia systemu łączności w okresie celowych zakłóceń przeciwnika. Kierunek radiowy może być także: foniczny; telegraficzny (słuchowy lub dalekopisowy); transmisji danych; simpleksowy czyli obie radiostacje nastrojone są na tę samą częstotliwość, a nadawanie i odbiór informacji przez każdą z nich odbywa się na przemian; dupleksowy czyli nadajniki obu radiostacji nastrojone są na różne częstotliwości, nadawcza jednej radiostacji jest odbiorczą drugiej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Taktyka wojsk łączności