Tomasz Szponder (ur. 27 grudnia 1966 w Krakowie) – polski lekarz weterynarii, doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalizujący się w chirurgii weterynaryjnej, nauczyciel akademicki oraz pracownik naukowy na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie (1993–2024) i Uniwersytecie Rolniczym im. Hugona Kołłątaja w Krakowie (od 2024).
Kariera naukowa W 1993 roku Wydział Weterynaryjny Akademii Rolniczej w Lublinie nadał mu tytuł lekarza weterynarii. Od maja 1998 roku realizował przewód doktorski na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej tej uczelni pod kierunkiem Edwarda Komara, w ramach którego tworzył dysertację pt. „Zastosowanie metody Ilizarowa w ortopedii małych zwierząt, ze szczególnym uwzględnieniem materiałów węglowych jako elementów stabilizatora”, w oparciu o którą w styczniu 2001 roku uzyskał stopień doktora nauk weterynaryjnych w specjalności chirurgia. Stopień specjalisty w dziedzinie chirurgii weterynaryjnej został mu nadany w 2004 roku przez działającą w Puławach Krajową Komisję do spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii.
Od października 2018 roku pracował nad pracą habilitacyjną zatytułowaną „Wspomaganie procesu zrostu kostnego przy użyciu biomateriałów oraz wybranych autologicznych substancji biologicznie czynnych, ich wpływ na wybrane parametry immunologiczne oraz wykorzystanie w praktyce klinicznej w leczeniu chorób układu mięśniowo-szkieletowego zwierząt”, której obrona umożliwiła mu uzyskanie w marcu 2019 roku na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie stopnia doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych w dyscyplinie nauki weterynaryjne.
W pracy naukowej był związany z kilkoma polskimi uczelniami wyższymi. W lipcu 1993 roku nawiązał współpracę zawodową z Akademią Rolniczą w Lublinie, pracując w Katedrze i Klinice Chirurgii Zwierząt na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej zarówno w okresie funkcjonowania uczelni jako akademia, a także po przemianowaniu na Uniwersytet Przyrodniczy w 2008 rokuUstawa z dnia 7 lutego 2008 r. o nadaniu nowych nazw niektórym akademiom rolniczym ().. Współpracę z tą jednostką zakończył w marcu 2024, a miesiąc później swoją działalność zawodową zaczął realizować w ramach struktur Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie, gdzie powierzono mu stanowisko profesorskie. We wrześniu 2024 roku został wybrany kierownikiem uczelnianej Katedry Diagnostyki i Nauk Klinicznych.
Jego profil zawodowy obejmuje szereg ukończonych kursów specjalistycznych, zarówno krajowych, jak i zagranicznych. W 1997 roku w Paryżu (w ramach ESVOT) oraz w 1998 roku w Cremonie (pod egidą SCIVAC) odbył szkolenia z zakresu wykorzystania metody Ilizarowa w ortopedii małych zwierząt. Umiejętności z zakresu artroskopii zdobywał w 2002 roku na Uniwersytecie w Liverpoolu.
Jest autorem około 50 artykułów naukowych. Wśród tematów podejmowanych przez badacza w publikacjach znajdują się m.in. inżynieria biomateriałów i ortopedia regeneracyjna, medycyna regeneracyjna i produkty krwiopochodne, ortopedia dziecięca i traumatologia, immunologia i odpowiedź zapalna (aktywność komórek odpornościowych), a także terapie wspomagające (ozonoterapia i pola magnetyczne). Jego dzieła do września 2026 roku były cytowane ponad 560 razy w serwisie Scopus, a wówczas ich wskaźnik Hirscha wyniósł 13. Podczas kariery naukowej współpracował z różnymi osobami ze świata nauki, m.in. z Joanną Wessely-Szponder, Aleksandrą Sobczyńską-Rak oraz Beatą Żylińską z którymi współtworzył około 20 publikacji.
Przypisy
Kategoria:Polscy lekarze weterynarii Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1966 Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie