Anastole (z greckiego ἀναστολή, oznaczającego „podniesiony” lub „przesunięty do góry”) – termin określający specyficzny styl fryzury, który wykształcił się w starożytnej Grecji. Styl ten stał się szczególnie znany dzięki ikonografii Aleksandra Macedońskiego, którego portrety rzeźbiarskie często ukazują charakterystyczny układ włosów.
alt=aleksander-wielki|mały|Rzeźba przedstawiająca Aleksandra Wielkiego w typowej dla jego wizerunku fryzurze
Etymologia Nazwa anastole pochodzi od greckich elementów: ana oznaczającego „do góry” oraz tole – „układ” lub „aranżacja”. W dosłownym tłumaczeniu termin ten można interpretować jako „układany do góry”, opisuje to sposób, w jaki włosy są formowane.
Historia Fryzura anastole była popularna w starożytnej Grecji, gdzie była stosowana zarówno przez artystów, jak i przez przedstawicieli elit społecznych. Styl ten został szczególnie spopularyzowany przez wizerunki Aleksandra Wielkiego, którego portrety – zwłaszcza te wykonane w formie rzeźb – prezentowały włosy przesunięte do tyłu z centralnym przedziałkiem nad czołem, który tworzył efekt „uniesienia” włosów. Taki zabieg artystyczny miał podkreślać młodzieńczy wygląd, boskie pochodzenie oraz nieprzeciętną charyzmę władcy, który jako pierwszy z królów Grecji nie nosił zarostu.
Fryzura ta jest uniwersalna na przestrzeni epok. Długie włosy u mężczyzn opadające na kark są typowe dla dzisiejszych subkultur, przede wszystkim muzycznych, zwłaszcza metalowych. W latach osiemdziesiątych XX w. fryzura była sposobem na wyrażenie siebie, i pośrednio pokazanie swoich zainteresowań i przynależności do danej subkultury.
Przypisy
Kategoria:Starożytna Grecja Kategoria:Fryzury