Zenon Pidsudko – polski lekarz weterynarii, doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalizujący się w anatomii prawidłowej i neuroanatomii, kierownik katedry Anatomii i Histologii Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.
Życiorys W 1994 roku na Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie ukończył studia z zakresu weterynarii, uzyskując tytuł lekarza weterynarii. Od października 1998 roku pod kierunkiem Mariusza Majewskiego realizował przewód doktorski, w ramach którego tworzył dysertację zatytułowaną Rozmieszczenie i kodowanie chemiczne neuronów zwoju krezkowego tylnego zaopatrujących trójkąt pęcherza moczowego świni. Obrona pracy umożliwiła mu uzyskanie w listopadzie 2000 roku na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie stopnia doktora nauk weterynaryjnych w specjalności neuroanatomia. Recenzentami rozprawy byli Janusz Moryś i Ireneusz Łakomy.
W styczniu 2014 roku wszczęto wobec niego postępowanie habilitacyjne, w trakcie którego pisał rozprawę pt. Rozmieszczenie i kodowanie chemiczne neuronów zaopatrujących pęcherz moczowy samca świni. Na jej podstawie w lipcu tego samego roku ten sam wydział nadał mu stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych w specjalności anatomia zwierząt. Recenzentami rozprawy byli Marcin Arciszewski, Tadeusz Kuder oraz Bogdan Lewczuk.
W 1993 roku związał się zawodowo z Akademią Rolniczo-Techniczną w Olsztynie. W Katedrze Anatomii Zwierząt Wydziału Medycyny Weterynaryjnej tej uczelni do 1994 roku pełnił funkcję asystenta-stażysty, po czym w tej samej jednostce od 1994 do 1999 roku był zatrudniony na stanowisku asystenta. Od września 1999 roku pracuje na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Początkowo w latach 1999–2001 działał jako asystent w Katedrze Anatomii Zwierząt Wydziału Medycyny Weterynaryjnej, a od 2001 roku jako adiunkt w tej samej katedrze. Następnie objął stanowisko profesora tej uczelni. Do maja 2026 roku wypromował jednego doktora.
Specjalizacja Pidsudko obejmuje zagadnienia związane z neuronami, neurologią, a także medycynę weterynaryjną. W zakresie jego umiejętności znajdują się techniki immunohistochemiczne i immunocytochemiczne, w tym immunofluorescencja oraz barwienia immunohistochemiczne, z wykorzystaniem przeciwciał, a także analiza procesów zapalnych.
Jest autorem ponad 40 artykułów naukowych. Do maja 2026 roku jego publikacje cytowano ponad 460 razy.
Przypisy
Kategoria:Polscy lekarze weterynarii Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego Kategoria:Absolwenci Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie