Marian Oleksiak (ur. 2 lutego 1940 w Trzciance) – generał brygady Wojska Polskiego; dowódca 2 Brygady Artylerii (1978–1980); Attaché Obrony, Morski i Lotniczy przy Ambasadzie RP w Federacji Rosyjskiej (1997–2000).

Życiorys Marian Oleksiak syn Mariana urodził się 2 lutego 1940 w Trzciance. Absolwent Technikum Budowlanego (1959).

25 września 1959 rozpoczął studia jako podchorąży w Oficerskiej Szkole Artylerii w Toruniu, które ukończył jako prymus w 1962 i był mianowany na pierwszy stopień oficerski podporucznika. W 1963 ukończył kurs rakiet operacyjno – taktycznych w Orzyszu i otrzymał przydział służbowy do Choszczna, gdzie objął stanowisko kierownika sekcji przygotowania danych do startu rakiet, a następnie był pomocnikiem szefa sztabu w 16 dywizjonie artylerii. Od września 1968 był na stanowisko dowódcy baterii startowej w 16 da 2 Brygady Artylerii w Choszcznie. W latach 1969–1972 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP, którą ukończył z wyróżnieniem i po awansie na majora powrócił do Choszczna pełniąc dalej służbę w 2 Brygadzie Artylerii. W 1974 ukończył praktykę w Oddziale Operacyjnym Szefostwa Wojsk Rakietowych i Artylerii WP, po czym objął stanowisko dowódcy 17 dywizjonu artylerii. W latach 1976–1980 był szefem sztabu, a w roku 1978 objął funkcję dowódcy 2 Brygady Artylerii.

W 1980 został skierowany na studia Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR i po ich ukończeniu objął w 1982 stanowisko zastępcy szefa Wojsk Rakietowych i Artylerii Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1986 został wyznaczony na stanowisko szefa Oddziału Operacyjno–Rozpoznawczego w Dowództwie Wojsk Rakietowych i Artylerii Zarządu Szkolenia Bojowego WP. W 1992 objął funkcję zastępcy szefa Zarządu Operacyjno–Strategicznego w Sztabu Generalnego WP. 8 maja 1995 mianowany na stopień generała brygady przez prezydenta RP Lecha Wałęsę, następnie został szefem Zarządu Kadr Sztabu Generalnego WP. Od kwietnia 1997 był Attaché Obrony, Morskim i Lotniczym przy Ambasadzie RP w Federacji Rosyjskiej. Po powrocie do kraju był przeniesiony do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. Z zawodowej służby wojskowej po 42 latach służby został zwolniony 2 lutego 2001. 15 sierpnia 2001 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski uhonorował go specjalnym listem wraz z innymi generałami WP przechodzących w stan spoczynku. Na emeryturze był aktywnym członkiem Klubu Generałów i Admirałów Rzeczypospolitej Polskiej, przez cztery kadencje był członkiem Rady Klubu.

Awanse podporucznik – 1962 porucznik – 1965 kapitan – 1969 major – 1972 mały|prawo|245px|Szef sztabu i dowódca 2 BA (1976–1980) podpułkownik – 1976 pułkownik – 1980 generał brygady – 1992

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 1994 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi i inne Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 1994

Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Trzciance Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Rakietowych i Artylerii Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Dowódcy polskiej artylerii Kategoria:Oficerowie artylerii Wojska Polskiego 1943–1989 Kategoria:Podporucznicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Ludzie związani z Trzcianką Kategoria:Ludzie związani z Toruniem Kategoria:Ludzie związani z Choszcznem Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą