Magdalena Larska – polska lekarka weterynarii, doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalizująca się w wirusologii, profesor instytutu w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym – Państwowym Instytucie Badawczym.
Kariera naukowa W 2001 roku na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie uzyskała tytuł lekarza weterynarii. W 2006 roku w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym – Państwowym Instytucie Badawczym uzyskała stopień doktora nauk weterynaryjnych, na podstawie rozprawy pt. Diagnostyka i pokrewieństwo filogenetyczne szczepów wirusowego zapalenia tętnic koni, której promotorem był Jerzy Rola. W 2014 roku w tej samej instytucji habilitowała się w dziedzinie nauk weterynaryjnych.
W 2001 roku związała się zawodowo z Państwowym Instytutem Weterynaryjnym – Państwowym Instytutem Badawczym, gdzie zajmuje stanowisko profesora instytutu. Zaangażowała się w prace struktur Polskiej Akademii Nauk. W ramach Wydziału II Nauk Biologicznych i Rolniczych została członkinią Komitetu Nauk Weterynaryjnych i Biologii Rozrodu, w którym sprawuje funkcję zastępcy przewodniczącego. Pełniła funkcję promotora w jednym przewodzie doktorskim.
Przynależy do Europejskiego Stowarzyszenia Chorób Dzikich Zwierząt (EWDA) oraz sieci ekspertów ENETWILD. Uczestniczy w pracach Europejskiego Partnerstwa na rzecz Zdrowia i Dobrostanu Zwierząt (EUPAHV). Jest również zaangażowana w inicjatywę VectorNet, realizowaną pod nadzorem Europejskiego Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) oraz Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).
Jest autorką lub współautorką około 100 artykułów naukowych.
Przypisy
Kategoria:Polscy lekarze weterynarii Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego Kategoria:Polscy wirusolodzy Członkowie Komitetu Nauk Weterynaryjnych i Biologii Rozrodu PAN