Ignacy Raczkowski (ur. 10 listopada 1896 w Miegianach, zm. 11 maja 1943 w Rothesay) – kapitan administracji (artylerii) Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 10 listopada 1896 w majątku Miegiany, w ówczesnym powiecie kowieńskim guberni kowieńskiej, w rodzinie Józefa i Stefanii z Urbanowiczów. Osiem klas gimnazjum ukończył w 1915 w Petersburgu. 15 grudnia 1915 został wcielony do armii rosyjskiej. W następnym roku ukończył szkołę oficerską. 14 września 1917 zgłosił się do Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego w Moskwie i pozostawał tam do 5 lipca 1918. W grudniu tego roku wrócił na terytorium ówczesnej Republiki Litewskiej.

W końcu grudnia 1918 przyjechał do Warszawy, gdzie 10 stycznia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego. 21 marca 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika, zaliczony do I Rezerwy oraz powołany do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji i przydzielony do Rezerwy Oficerów WPDz. Rozk. Wojsk. Nr 37 z 3 kwietnia 1919, poz. 1178.. W czerwcu tego roku został przydzielony do XI ćwiczebnego dywizjonu w Zajezierzu k. Dęblina, a następnie wcielony do nowo powstałego 9 pułku artylerii polowej i wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 2. baterii. Wyróżnił się 5 września 1920 w walkach z bolszewicką 1 Armią Konną. Rozkazem Dowództwa 3 Armii nr 48 z 27 listopada 1920 został odznaczony Orderem Virtuti Militari. Ówczesny kapitan Tadeusz Olgierd Kozakiewicz we wniosku na odznaczenie wspomnianym orderem napisał:

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 488. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1927 i 27. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W sierpniu 1931 został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie do 1 pułku artylerii przeciwlotniczej w Warszawie. W marcu 1934 pełnił funkcję adiutanta pułku.

Później, w tym samym stopniu i starszeństwie, został przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupa administracyjna. W marcu 1939 służył w 9 dywizjonie artylerii przeciwlotniczej w Brześciu, pełniąc obowiązki II zastępcy dowódcy dywizjonu (kwatermistrza).

Zmarł 11 maja 1943 w Rothesay na szkockiej wyspie Bute i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

W 1924 w Białej Podlaskiej ożenił się z Jadwigą z Szejnertów, siostrą Haliny, Ireny i Stefana Władysława (ur. 1905), kapitana piechoty Wojska Polskiego. Halina Szejnert tego samego dnia co Jadwiga, w tym samym kościele, wzięła ślub z Ryszardem Tomaszem Ługowskim (1897–1940), kapitanem artylerii Wojska Polskiego, zamordowanym w Charkowie.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3249 – 28 lutego 1921 Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kapitanowie administracji II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej (II RP) Kategoria:Oficerowie 9 Pułku Artylerii Lekkiej (II RP) Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1943