Hughes XH-17 „Flying Crane” – pierwszy projekt śmigłowca dla oddziału helikopterów Hughes Aircraft Company wykonany na zamówienie USAAF. XH-17, posiadał dwułopatowy system głównego wirnika o średnicy prawie 40 m, jest rekordzistą świata w lataniu z największym systemem wirników. Okazał się zbyt nieefektywny aby mógł być produkowany masowo.
Historia W styczniu 1946 USAAF wysąpiło z ofertą do Kellett Autogiro Corporation na budowę dużego helikoptera mogącego unieść ładunek nie mniejszy niż 4535 kg. W sierpniu 1947 Kellett otrzymał kontrakt na budowę stanowiska testowego do badania systemu silnik-wirnik. Z powodu trudności finansowych, pracę w budowie platformy testowej postępowały bardzo powoli i pod koniec 1948, za zgodą USAAF, Kellett sprzedał projekt ciężkiego śmigłowca (który został teraz przemianowany na XH-17) firmie Hughes Aircraft Company.
Hughes szybko zaczął budować kompletny płatowiec wokół stanowiska testowego silnika/wirnika Kellett. Kadłub był prostą, otwartą konstrukcją z rur stalowych, kokpit pochodził z szybowca Waco CG-15, czterokołowe podwozie wykorzystywało części z bombowca B-25 Mitchell i transportowego Douglas C-54 Skymaster. Zbiornik paliwa pochodził z B-29 Superfortress. Szerokie i wysokie podwozie umożliwiało pojazdom podjeżdżanie pod śmigłowiec.
Silnik i wirniki zostały uruchomione po raz pierwszy pod koniec 1949. Gigantyczny śmigłowiec był testowany w Culver City w Kalifornii przez trzy lata, począwszy od 1952. XH-17 wzniósł się w powietrze w 1953 z masą brutto przekraczającą 23 000 kg. Do dziś jest rekordzistą w lataniu z największym na świecie systemem wirników. Z powodu małego zasięgu, USAAF anulowało cały projekt w sierpniu 1953. Pomimo wycofania się armii, program testów zakończył się dopiero, gdy łopaty wirnika osiągnęły swoją żywotność projektową w grudniu 1955.
Przypisy
Kategoria:Śmigłowce Hughes Kategoria:Śmigłowce cywilne Kategoria:Śmigłowce wielozadaniowe