Karl Wilhelm Wach (ur. 11 września 1787 w Berlinie, zm. 24 listopada 1845 tamże) – niemiecki (pruski) malarz epoki romatyzmu.

Życiorys thumb|200px|left|Portret Anny Elżbiety Raczyńskiej (1827) Pochodził z rodziny radcy wojennego. Zdolności malarskie wykazywał od dzieciństwa. Brał lekcje u malarza Karla Kretschmara. W wieku dwudziestu lat prowadził wykłady z perspektywy, którą szczególnie studiował. Jego pierwsze samodzielne dzieło to Chrystus z czterema świętymi (1807, kościół w Paretz, obraz wisi tam do dziś). W 1811 stworzył na zlecenie króla portret królowej Luizy.

Od 1813 do 1815 służył w czwartym pułku Kurmark Landwehr. W 1814 odbył podróż studyjną do Holandii. W 1815 walczył pod dowództwem generała Bogislava Friedricha Emanuela von Tauentziena. Po wkroczeniu Niemców do Paryża wziął urlop i przebywał w tym mieście przez trzy lata. Był wówczas uczniem Jacques’a-Louisa Davida, a po jego wygnaniu Antoine’a-Jeana Grosa. Stał się w tym czasie zwolennikiem francuskiego klasycyzmu.

W 1817 otrzymał stypendium królewskie i przedostał się przez Szwajcarię do Włoch, gdzie kopiował dzieła quattrocentystów i prowadził badania nad malarstwem Rafaela, którego styl i poglądy w całości przyjął. W 1819 wrócił do Berlina i otworzył pracownię mistrzowską w magazynie królewskim. Zaczął kształcić studentów (do 1837 ponad siedemdziesięciu). Został za to mianowany najpierw profesorem, następnie członkiem akademii, a w 1827 królewskim malarzem nadwornym.

W tym czasie zrealizował m.in. obraz na suficie w berlińskim teatrze schinklowskim, dwa ołtarze dla cerkwi św. Piotra i Pawła w Moskwie, czy portrety hrabiny Anny Elżbiety Raczyńskiej i Atanazego Raczyńskiego (ten drugi w 1826)Agnieszka Baszko, Księgi i Sztuka. Dziedzictwo po Edwardzie i Atanazym Raczyńskich. Wystawa towarzysząca otwarciu nowego gmachu Biblioteki Raczyńskich, Poznań: Biblioteka Raczyńskich, 2013, s. 79, ISBN 978-83-943233-0-1.

Od lat trzydziestych XIX wieku jego twórczość zaczęła być poddawana krytyce, a popularność słabła. Oskarżano go m.in. o pustkę wewnętrzną. Przez dziesięć lat był członkiem komisji porządkowania zbiorów Muzeum Królewskiego, a od 1840 wicedyrektorem Królewskiej Akademii Sztuk.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Niemieccy malarze klasycyzmu Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Urodzeni w 1787 Kategoria:Zmarli w 1845