Kormoran czarnoszyiSystematyka i nazwy polskie za: (Leucocarbo campbelli) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae).
Występowanie Jest endemitem Nowej Zelandii. Występuje jedynie na Wyspie Campbella i sąsiednich wysepkach. Zakłada gniazda na klifach przy wybrzeżu.
Systematyka Nie wyróżnia się podgatunków . Dawniej za podgatunki kormorana czarnoszyjego uznawano niekiedy kormorana wyspowego (Leucocarbo ranfurlyi) i kormorana łuskowanego (L. colensoi). Niekiedy wszystkie trzy wymienione taksony traktowano jako podgatunki kormorana szorstkodziobego (L. carunculatus).
Charakterystyka Morfologia Osiąga około 63 cm długości oraz masę 1,6–2,0 kg. Jego rozpiętość skrzydeł osiąga 105 cm. Obie płcie są do siebie podobne. Przewagę w ubarwieniu stanowi czerń na grzbiecie oraz biel na brzuchu. Ma także białe akcenty na skrzydłach. W okolicy dzioba mają żółty pas. Osobniki w wieku reprodukcyjnym mają na głowie duży czub. Młode osobniki są bardziej brązowe niż czarne.
Dieta Są drapieżnikami. Polują na ptaki nurkując, co umożliwiają im duże płetwy. Żywią się rybami oraz skorupiakami.
Rozmnażanie Ich sezon lęgowy trwa od listopada do lutego. Średnio składają 2 jaja, które są jasnoniebieskie. Jajo ma 64 mm długości i 39 mm szerokości. Świeżo po wykluciu pisklęta nie mają piór i są czarne, a później ich ciało pokrywa ciemnobrązowy puch.
Styl życia Żyją w dużych grupach, kolonie na klifach liczą nawet 150 gniazd. Dzielą obszar gniazdowania z innymi ptakami. Żyją do 13 lat.
Status W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kormoran czarnoszyi jest klasyfikowany jako gatunek narażony na wyginięcie (VU, Vulnerable). W 1975 roku szacowano liczebność populacji na około 2000 par lęgowych. Ze względu na brak istotnych zagrożeń dla gatunku trend liczebności oceniany jest jako stabilny.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kormorany Kategoria:Ptaki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1878 roku