Kawiarnia Wintera – nieistniejąca już kawiarnia w Krakowie, funkcjonująca początkowo przy ulicy Grodzkiej 1a, następnie w pałacu Wielopolskich przy placu Wszystkich Świętych, a ostatecznie w kamienicy pod adresem ulica Grodzka 50.

Historia Maria Estreicherówna pisała, iż początkowo działalność przybyłego z Wiednia przedsiębiorcy Ferdynanda Wintera koncentrowała się w lokalu zlokalizowanym przy ulicy Grodzkiej 1. Na ówczesny lokal miał składać się sklep oraz dwa pomieszczenia. W miarę jak krąg odbiorców rozszerzał się, dotychczasowa przestrzeń przestała spełniać swoje zadanie, co zmusiło Wintera do poszukiwania większego obiektu. W rezultacie przedsiębiorca podjął decyzję o relokacji do usytuowanego w pobliżu kościoła franciszkanów pałacu Wielopolskich – budynku, który współcześnie pełni funkcję siedziby krakowskiego Magistratu. Natomiast Encyklopedia Krakowa (2023) podaje, iż działalność Wintera rozpoczęła się w 1857 roku bezpośrednio w pałacu, nie wspomniawszy o epizodzie poruszonym przez Estreicherównę.

W roku 1858 Ferdynand Winter rozszerzył profil swojego przedsiębiorstwa, uruchamiając w ramach kawiarni traktiernię. Każdej niedzieli organizowano wieczory muzyczne, a udział w nich był całkowicie nieodpłatny dla przybyłych gości.

Obiekt ten uznaje się za pierwszą na terenie Krakowa placówkę o charakterze elitarnym, której wystrój i formułę oparto bezpośrednio na standardach wiedeńskich – goście mieli do dyspozycji prasę, stoły przeznaczone do gry w karty oraz bilard.

Sytuacja uległa zmianie w 1865 roku, kiedy to gmach przeszedł na własność krakowskiego Magistratu, co wymusiło przeniesienie kawiarni pod adres ulica Grodzka 50. Teren, na którym wzniesiono budynek zajmowany później przez tę kawiarnię, uprzednio był miejscem funkcjonowania bursy, której powstanie zainicjował swoim funduszem Jan Długosz.

W kwestii tytułu prawnego do nieruchomości położonej przy ulicy Grodzkiej, do której przynależała kawiarnia Wintera, doszło do szeregu zdarzeń sądowo-administracyjnych. Punktem zwrotnym był 13 stycznia 1891 roku, kiedy to w wyniku licytacji nowym nabywcą obiektu został kupiec Jerucham Bazes, przejmując go od dotychczasowego właściciela, którym był Ferdynand Winter. Sytuacja własnościowa uległa jednak przekształceniu po niespełna dwóch latach, gdy Sąd Najwyższy orzekł na korzyść Wintera, przywracając mu prawa do kamienicy. Wprowadzono wówczas jedynie tymczasowy zarząd o charakterze politycznym. Placówka utrzymywała się na rynku aż do śmierci założyciela w roku 1893. Ostateczne przejęcie majątku przez rodzinę Bazesów nastąpiło po kolejnej aukcji, przeprowadzonej we wrześniu 1896 roku.

Przypisy

Kategoria:Kawiarnie w Krakowie