Jan Marcin Falewicz herbu Pobóg (ur. 1867 w Jodach, zm. 23 maja 1935 w BalimpoluSłowo. 1935, nr 140, s. 5) – polski inżynier technolog, ziemianin, porucznik Wojska Polskiego w st. spocz., działacz polityczny i społeczny, poseł na Sejm Litwy Środkowej, Marszałek Senior Sejmu Litwy Środkowej 3 lutego 1922 roku.
Życiorys Ukończył studia inżynieryjne. Posiadał majątek Balimpol koło Wilna. Przez wiele lat był przewodniczącym Sejmiku Powiatowego Wileńsko-Trockiego. Był pierwszym prezesem i przewodniczącym wydziału powiatowego w Wilnie. Był członkiem Dyrekcyjnej Rady Kolejowej w Wilnie z ramienia władz powiatowychMonitor Polski: wychodzi codziennie z wyjątkiem niedziel i świąt, R. 11, nr 96 (25 kwietnia 1928), s. 3, a także członkiem wileńskiej wojewódzkiej Rady WodnejKurjer Wileński, R.6, nr 271 (26 listopada 1929), s. 2.
W 1922 roku został wybrany posłem na Sejm Litwy Środkowej z okręgu nr VII (Wilno powiat)R. 3, nr 6 (17 lutego 1922) = nr 56 Dziennik Urzędowy Tymczasowej Komisji Rządzącej. Litwa Środkowa, s. 68. Wobec spowodowanej stanem zdrowia rezygnacji Marszałka Seniora biskupa Karola Hryniewieckiego prowadził obrady Sejmu 3 lutego do momentu wybrania Marszałkiem Sejmu Antoniego Łokuciewskiego. W Sejmie zasiadał w klubie Zespołu Stronnictw i Ugrupowań Narodowych, a także był członkiem komisji weryfikacyjnej. W 1927 roku wszedł w skład komitetu powiatowego Obozu Wielkiej Polski na powiat wileńsko-trocki.
W 1926 roku był zastępcą przewodniczącego rady nadzorczej Polskiej Dyrekcji Ubezpieczeń Wzajemnych. Był również członkiem powiatowej komisji przysposobienia rolniczego na powiat wileńsko-trocki, a także członkiem Wileńskiego Towarzystwa Rolniczego. Pełnił funkcję prezesa koła hodowców koni remontowych w Wilnie. W 1934 roku zasiadał w zarządzie komitetu budowy pomnika Adama Mickiewicza w WilnieKurjer Poranny. R. 58, 1934, nr 343, s. 6.
Zmarł 23 maja 1935 roku w Balimpolu. Został pochowany na cmentarzu w Bujwidzach.
Życie prywatne Był synem powstańca styczniowego Karola Feliksa i Julii z Żukowskich. Jego bratem był generał Wojciech Falewicz, a bratankiem pułkownik Tadeusz Falewicz. W 1898 roku w parafii Wszystkich Świętych w Warszawie ożenił się z Wandą Kazimierą Weroniką Więckowską. Miał z nią dwóch synów: Kazimierza (żołnierza AK i NSZ) i Stanisława oraz córkę Helenę (po mężu Sztukowską), która była adwokatem.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (8 sierpnia 1927)M.P. z 1927 r. nr 190, poz. 483 „za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej”.
Przypisy
Kategoria:Polscy inżynierowie technolodzy Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Porucznicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Politycy II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Członkowie sejmików powiatowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie wydziałów powiatowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Marszałkowie i wicemarszałkowie Sejmu Litwy Środkowej Kategoria:Posłowie na Sejm Litwy Środkowej Kategoria:Członkowie Obozu Wielkiej Polski Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1935