Peter Talbot Westergaard (ur. 28 maja 1931 w Champaign w stanie Illinois, zm. 26 czerwca 2019 w Princeton) – amerykański kompozytor i teoretyk muzyki.
Życiorys Studiował u Waltera Pistona na Uniwersytecie Harvarda (1949–1953), Dariusa Milhauda w Aspen Music School (1951–1952) i Paryżu (1953), Rogera Sessionsa i Miltona Babbitta na Princeton University (1954–1956) oraz Wolfganga Fortnera w Detmold (1956). Jako stypendysta Fulbrighta przebywał w 1957 roku we Fryburgu Bryzgowijskim, gdzie kontynuował studia u Fortnera. Otrzymał również stypendium Fundacji Pamięci Johna Simona Guggenheima (1964–1965).
Wykładał na Columbia University (1958–1966) i Amherst College (1967–1968). Od 1968 do 2001 roku był profesorem Princeton University, gdzie w latach 1974–1978 i 1983–1986 kierował wydziałem muzyki, a od 1970 roku był również dyrektorem teatru uniwersyteckiego. Był członkiem zarządu Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (1961–1962) i American Society of University Composers (1965–1967).
Był autorem licznych artykułów naukowych, opublikował też pracę An Introduction to Tonal Theory (Nowy Jork 1975). Jako kompozytor posługiwał się indywidualnie kształtowaną techniką dodekafoniczną, skojarzoną z szeroko stosowaną polifonią. Harmonika w dziełach Westergaarda jest silnie schromatyzowana, jednak miejscami zaznaczają się w niej centra tonalne. Faktura jest przejrzysta, muzyka rozwijana jest z niewielkich komórek motywicznych, przekształcanych następnie polifonicznie.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Amerykańscy teoretycy muzyki Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Stypendyści Fulbrighta Kategoria:Ludzie urodzeni w Champaign