Rudnia Nalibocka (, Rudnia Nalibackaja; , Rudnia Nalibokskaja) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie stołpeckim, w sielsowiecie Naliboki.
Warunki naturalne Rudnia Nalibocka położona jest nad Usą, wewnątrz Puszczy Nalibockiej – największego kompleksu leśno-bagiennego Białorusi i na terenie Nalibockiego Rezerwatu Krajobrazowego.
Historia W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie oszmiańskim, w gminie Naliboki.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie stołpeckimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920), wołożyńskim (1920 - 1930) i stołpeckim (1930 - 1945), w gminie Naliboki. W 1921 miejscowość zamieszkana była w większości przez Polaków wyznania rzymskokatolickiegoSkorowidz wymienia trzy Rudnie w gminie Naliboki: dwie wsie Rudnia I i Rudnia II oraz folwark Rudnia, wśród których są współczesne wsie Rudnia Nalibocka i Rudnia Pilańska. W każdej z nich Polacy wyznania rzymskokatolickiego stanowili 100% lub zdecydowaną większość mieszkańców..
W czasie II wojny światowej 2 mieszkańców miejscowości dołączyło do Zgrupowania Stołpeckiego Armii Krajowej. W 1943 w ramach operacji Hermann wieś została spacyfikowana i zniszczona przez Niemców.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie stołpeckim Kategoria:Puszcza Nalibocka