Kolegiata Notre-Dame (fr. Collégiale Notre-Dame) – rzymskokatolicka, gotycka świątynia parafialna znajdująca się we francuskiej gminie Écouis. Do 1790 siedziba kapituły kolegiackiej.
Historia W średniowieczu w tym miejscu znajdował się kościół pod wezwaniem św. Albina (fr. Saint-Aubin), od 1141 roku podległy opactwu Matki Bożej w Bec. 10 czerwca 1308 świątynię przejął szambelan Enguerrand de Marigny, który planował ustanowić tu siedzibę kapituły składającej się z dwunastu kanoników. Stary kościół rozebrano, a nową kolegiatę wzniesiono w latach 1310–1313. 9 września 1313 budynek konsekrował kardynał Nicolas Caignet de Fréauville, kuzyn szambelana. W 1326 w prezbiterium złożono szczątki straconego Enguerranda. W XIV wzniesiono kaplicę północną, a w 1528 – południową pw. św. Albina. W kościele gościli m.in. królowie Ludwik XI i Ludwik XII, a jednym z kanoników był Wincenty a Paulo. Po wybuchu rewolucji francuskiej 24 sierpnia 1790 zlikwidowano kapitułę, w 1794 kolegiatę przekształcono w świątynię Rozumu. Nagrobek Enguerranda został zdewastowany. Do 1797 pełniła funkcję warsztatu, a następnie stodoły. Wskutek pożaru zniszczeniu uległo wyposażenie oraz iglica, a portal główny przebudowano. Po upadku Napoleona została kościołem parafialnym. 13 czerwca 1913 budynek wpisano do rejestru zabytków.
Architektura Świątynia gotycka, jednonawowa, orientowana, wzniesiona na planie krzyża. Plac, na którym stoi kościół, do 1765 pełnił funkcję cmentarza. Prezbiterium ma długość 20,9 m i jest dłuższe od nawy głównej, o długości 15,65 m. Transept ma szerokość 10,4 m. Ceglane sklepienie kolebkowe wznosi się na wysokość 18 m, powstało ono w roku 1768, pierwotny, drewniany strop zachował się w kaplicach bocznych. Skrzyżowanie naw nie jest zwieńczone sygnaturką, co odróżnia kolegiatę od większości gotyckich kościołów w Normandii. Do prezbiterium dostawione są dwie kaplice, do północnej wchodzi się przez zakrystię pełniącą pierwotnie funkcję kapitularza. Dwuwieżową fasadę zdobi okno z maswerkiem w stylu flamboyant.
Wyposażenie Ołtarz i drewniane elementy wyposażenia pochodzą głównie z XVII wieku, chrzcielnicę wykonano w wieku XVIII. We wnętrzu znajduje się nagrobek biskupa Jeana de Marigny’ego z połowy XIV-wieku, XV-wieczny krucyfiks oraz rzeźby: Zwiastowania Pańskiego na północnej ścianie nawy, św. Weroniki, św. Marii Egipcjanki i ecce homo z XV wieku w północnym ramieniu transeptu, św. Małgorzaty w południowym ramieniu transeptu i świętych: Wawrzyńca, Dionizego i Marcina w północnej kaplicy wraz z XIV-wiecznym posągiem św. Cecylii. XIV-wieczne stalle w prezbiterium z 36 miejscami są jednymi z najstarszych we Francji. Renowację XVII-wiecznych organów uznano za zbyt kosztowną, stąd w 2008 roku uruchomiono organy cyfrowe Allen Elite Opus II. Ich inauguracji dokonała organistka Sophie-Véronique Cauchefer-Choplin.
Galeria
Przypisy
Kolegiata Notre-Dame Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie we Francji Kategoria:Architektura gotyku we Francji Kategoria:Maryjne wezwania świątyń Kategoria:Zabytkowe kościoły we Francji