Luthela asuka – gatunek pająka z rodziny Liphistiidae i podrodziny Heptathelinae. Endemit Chin.
Taksonomia Kladogram rodzaju wg Wei et al. (2023) Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2023 roku przez Wei Miana i Lin Yuchenga na łamach „ZooKeys”. Jako lokalizację typową wskazano okolice świątyni Tiangong w parku Longquan w dzielnicy Longquanyi miasta Chengdu w chińskim Syczuanie. Epitet gatunkowy pochodzi od Asuki Langley Soryu z anime Neon Genesis Evangelion, której czerwony kombinezon przypominać ma barwą omawiany pająk.
Wyniki przeprowadzonej przez Wei Miana, Wang Shuqiao i Lin Yuchenga analizy filogenetycznej wskazują na zajmowanie przez L. asuka pozycji siostrzanej względem L. kagami.
Morfologia thumb|left|A: samiec, widok grzbietowy; B: samica, widok grzbietowy; G: opistosoma samicy, widok brzuszny thumb|A: lewy bulbus samca, widok przednio-boczny; B: lewy bulbus samca, widok brzuszny; C: lewy bulbus samca, widok tylno-boczny; E: lewy bulbus samca, widok szczytowy; F: prawy bulbus samca, widok szczytowy; G: wulwa samicy, widok brzuszny; H: wulwa samicy, widok grzbietowy. ASC: wierzchołkowy kolec konduktora, Co: konduktor, CT: kontrategulum, DT: grzbietowa wypustka tegulum, MA: krawędziowa apofiza tegulum, MH: hematodocha środkowa, PC: paracymbium, ST: subtegulum. Holotypowy samiec ma ciało długości 12,1 mm przy karapaksie długości 5,6 mm i szerokości 5,1 mm, jedna z paratypowych samic ma zaś ciało długości 16,1 mm przy karapaksie długości 7 mm i szerokości 6,9 mm. Karapaks jest czerwony, u samicy z ciemniejszym wzorem. Bruzdy promieniste i szyjna są dobrze zaznaczone, u samicy z rozproszonymi kolcami. Część głowowa jest u samicy słabo, u samca zaś przeciętnie wyniesiona. Szczękoczułki są przysadziste, u samca z 11, a u samicy z 12 zębami na przedniej krawędzi bruzdy. Sternum jest dłuższe niż szerokie. Opistosoma (odwłok) ma bladożółte ubarwienie. U samca występuje na niej pięć dużych tergitów grzbietowych, każdy z czterema zwężającymi się szczecinkami przy tylnym brzegu, oraz dwa małe tergity tylne, każdy z dwiema szczecinkami. U samicy na opistosomie znajduje się pięć tergitów dużych i pięć małych o chetotaksji takiej jak u samca. U obu płci opistosoma ma siedem kądziołków przędnych.
Nogogłaszczki samca mają słabo zesklerotyzowane, przednio-bocznie położone paracymbium z licznymi kolcami i szczecinkami na powierzchniach tylno-bocznej i odsiebnej, krawędź kontrategularną z dużymi ząbkami w części dosiebnej i mniejszymi, ale gęściej rozmieszczonymi w części odsiebnej, piłkowaną apofizę krawędziową tegulum oraz zwężającą się ku szczytowi, dłuższą niż u L. kagami apofizę terminalną z ząbkami na krawędzi wypustki grzbietowej, gładki konduktor z dużym kolcem wierzchołkowym i dwoma drobnymi kolcami bocznymi w części środkowej oraz pozbawiony kolca nasadowego, a także embolus zaopatrzony w kilka żeberkowanych listewek odsiebnych i przezroczysty, płaski otwór.
Genitalia samicy mają na stosunkowo krótkich szypułkach dwie pary, szerzej niż u L. kagami rozstawionych, klastrów zbiorniczków nasiennych, z których te pary bocznej (umieszczone nieco grzbietowo-bocznie) są większe od tych pary środkowej (położonych na przedniej krawędzi torebki kopulacyjnej).
Rozprzestrzenienie Pajęczak znany wyłącznie z Chengdu w chińskim Syczuanie.
Przypisy
Kategoria:Mesothelae Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2023 roku