Luthela beijing – gatunek pająka z rodziny Liphistiidae i podrodziny Heptathelinae. Endemit Chin.
Taksonomia Kladogram rodzaju wg Wei et al. (2023) Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2023 roku przez Wei Miana i Lin Yuchenga na łamach „ZooKeys”. Jako lokalizację typową wskazano okolice mostu Baishi w parku Zizhuyuan na terenie pekińskiej dzielnicy Haidian w Chinach. Epitet gatunkowy pochodzi od tejże lokalizacji.
Wyniki przeprowadzonej przez Wei Miana, Wang Shuqiao i Lin Yuchenga analizy filogenetycznej wskazują na zajmowanie przez L. beijing pozycji siostrzanej względem L. hadan.
Morfologia thumb|left|C: samiec, widok grzbietowy; D: samica, widok grzbietowy thumb|A: lewy bulbus samca w widoku grzbietowym, B: tenże w widoku brzusznym, C: tenże w widoku tylno-bocznym, D: tenże w widoku szczytowym, G: wulwa samicy, widok brzuszny; H: wulwa samicy, widok grzbietowy. ASC: wierzchołkowy kolec konduktora, BSC: nasadowy kolec konduktora, CT: kontrategulum, DT: grzbietowa wypustka tegulum, E: embolus, MH: hematodocha środkowa, ST: subtegulum. Holotypowy samiec ma ciało długości 14,9 mm przy karapaksie długości 6,2 mm i szerokości 5,4 mm, jedna z paratypowych samic ma zaś ciało długości 18,1 mm przy karapaksie długości 7,4 mm i szerokości 7,3 mm. Karapaks jest czarny u samca, a czerwony u samicy. Bruzdy promieniste i szyjna są dobrze zaznaczone, u samicy z rozproszonymi kolcami. Część głowowa jest u samicy słabo, u samca zaś przeciętnie wyniesiona. Szczękoczułki są przysadziste, u samca z 9, a u samicy z 10 zębami na przedniej krawędzi bruzdy. Sternum jest dłuższe niż szerokie. Opistosoma (odwłok) ma bladożółte ubarwienie. U obu płci występują na niej cztery duże tergity grzbietowe, każdy z czterema zwężającymi się szczecinkami przy tylnym brzegu, oraz sześć małych tergitów tylnych, każdy z dwiema szczecinkami. Kądziołków przędnych jest siedem.
Nogogłaszczki samca mają słabo zesklerotyzowane, przednio-bocznie położone paracymbium z licznymi kolcami i szczecinkami na powierzchniach tylno-bocznej i odsiebnej, krawędź kontrategularną z siedmioma zębami, z których tylko cztery widoczne są grzbietowo, a piąty jest rozwidlony, apofizę krawędziową tegulum w części tylnej piłkowaną małymi, regularnymi ząbkami, stosunkowo długą apofizę i ostro zakończoną terminalną tegulum z równych rozmiarów i rozmieszczonymi w równych odstępach ząbkami na wypustce grzbietowej, gładki konduktor z dwoma równie długimi, piłkowanymi, ustawionymi pod szerokim kątem kolcami i małym ząbkiem między nimi, a także embolus zaopatrzony w kilka żeberkowanych listewek odsiebnych i przezroczysty, płaski otwór.
Genitalia samicy mają na stosunkowo długich i grubych szypułkach dwie pary klastrów zbiorniczków nasiennych, z których te pary środkowej umieszczone są na przedniej krawędzi torebki kopulacyjnej i są o około połowę mniejsze od tych pary bocznej.
Rozprzestrzenienie thumb|left|H: osobnik w środowisku naturalnym, I: nora w przekroju pionowym Pajęczak znany wyłącznie z miejsca typowego w północnych Chinach.
Przypisy
Kategoria:Mesothelae Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2023 roku