Wanda Węsław-Idzińska (Węsław, Idzińska) (ur. 20 sierpnia 1925 w Poznaniu, zm. 21 listopada 2004 w Konstancinie-Jeziornie) – polska aktorka teatralna i filmowa.
Życiorys W latach 1949–1951 była członkinią zespołu Teatru Polskiego w Poznaniu, gdzie w 1951 roku debiutowała na scenie. W kolejnych latach występowała w Estradzie Poznańskiej (1951-1955), Teatrze Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1955-1958) Teatrze Popularnym w Grudziądzu (1958-1959), Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie (1959-1960), Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie (1960-1967) oraz Teatrze Współczesnym we Wrocławiu (1967-1993). Wystąpiła również w trzech spektaklach Teatru Telewizji (1964-1992) oraz dwóch audycjach Teatru Polskiego Radia.
Najprawdopodobniej już po zakończeniu II wojny światowej wyszła za mąż za Marka Idzińskiego (1913-1995) - również aktora. Pod koniec życia mieszkała w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, gdzie zmarła. Została pochowana na tamtejszym cmentarzu parafialnym.
Filmografia Grzech Antoniego Grudy (1975) - Woźniakowa Wściekły (1979) - kioskarka w Krakowie Wyjście awaryjne (1982) - sąsiadka Kolędów Na krawędzi nocy (1983) - akuszerka Dzień kolibra (1983) - sprzątaczka w szkole Ziarno fotografii (1984) - Józefowa Trapez (1984) - matka Celiny (odc. 3) Powinowactwo (1984) - teściowa Krzysztofa Na kłopoty… Bednarski (1986) - baronowa von Kleist (odc. 6) Mewy (fragmenty życiorysu) (1986) - Mańka, pacjentka w szpitalu więziennym Cudowne miejsce (1995) - babcia Sońtowa Świat według Kiepskich (1999) - baba
Źródło:
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym w Skolimowie Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2004