Tramwaje w Świętochłowicach – element systemu komunikacji tramwajowej Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii na terenie miasta Świętochłowice w Polsce. Sieć tramwajowa ma charakter przelotowy, w związku z czym na terenie miasta nie znajdują się żadne pętle tramwajowe, ani zajezdnia.
Historia 23 stycznia 1891 roku spółka komandytowa Kramer & Co. Mechanische Trambahnbetriebe – Dampf und Elikrizität z Berlina prowadzona przez kupca Moritza Kramera na magistracie w Bytomiu przedstawiła koncepcję budowy linii tramwajowej o napędzie parowym w przemysłowym okręgu Górnego Śląska z Gliwic przez Zabrze, Chebzie, Lipiny, Piaśniki, Królewska Hutę, Bytom do Piekar Śląskich, którą miały obsługiwać pojazdy parowe typu Rowan. W tym celu Kramer zawarł umowę z gminami miejskimi i wiejskimi na użytkowanie ulic w celu budowy linii wąskotorowej tramwaju parowego do obsługi zarówno ruchu pasażerskiego jak i towarowego. Umowa dotyczyła budowy linii o rozstawie 1000 mm, jednak w grudniu 1892 roku pod naciskami różnych ministerstw zawężono linię do rozstawu 785 mm. Wynikało to z faktu, że projektem było zainteresowane wojsko oraz, że rozstaw ten wówczas popularny wśród eksploatowanym na Górnym Śląsku kolei wąskotorowych, co w razie potrzeby umożliwiłoby rozszerzenie tramwaju o sieć kolei wąskotorowej.
Po zawarciu umowy z miastem Bytom 24 kwietnia 1892 roku w dniu 31 maja 1893 roku wydano koncesję na budowę linii tramwajowej Gliwice – Zabrze – Królewska Huta – Bytom – Piekary przez rejencję opolską, ale nie pozwolono na eksploatacji ruchu towarowego po linii tramwajowej. 30 grudnia 1894 roku uruchomiono linię tramwajową z Zaborza do Rozbarku przez Lipiny. Z powodu licznych skarg mieszkańców po pewnym czasie wdrożono tramwaj konny, który również funkcjonował na terenie Lipin i zastąpił częściowo trakcję parową, ale jednocześnie problemem trakcji konnej okazała się nie wystarczająca siła związana również z problematycznymi wzniesieniami, dlatego też wkrótce przystąpiono do projektu elektryfikacji tramwajów. 26 stycznia 1897 roku wydano koncesję na elektryfikację istniejącej trasy. Oddawanie poszczególnych linii tramwajowych wyglądało następująco:
29 lipca 1900 roku Piaśniki – Świętochłowice – Hajduki,
4 kwietnia 1901 roku Bytom – Łagiewniki – Piaśniki,
6 sierpnia 1901 roku Świętochłowice – Wirek,
12 sierpień 1901 roku Królewska Huta – Świętochłowice,
1 października 1904 roku Łagiewniki – Chropaczów – Lipiny.
Po zakończeniu wielkiej wojny sieć tramwajowa na Górnym Śląsku została podzielona między Niemcami a Polską, z czego Świętochłowice znalazły się po polskiej stronie. Tym samym po polskiej stronie obsługę przejęło przedsiębiorstwo Oberschlesische Kleinbahnen und Elektrizitätswerke z siedzibą w Katowicach, która 1 lipca 1925 roku weszła w skład Śląsko-Dąbrowskiego Kolejowego Towarzystwa Eksploatacyjnego również z siedzibą w Katowicach. W latach 1928–1931 na terenie miasta przebudowano wszystkie linie tramwajowe z wąskotorowego rozstawu 785 mm na normalnotorowy 1435 mm, natomiast na Lipinach konwersja sieci do rozstawu normalnotorowego nastąpiła w 1943 roku.
7 stycznia 1931 roku uruchomiono przez Świętochłowice linię 7 pomiędzy Łagiewnikami a Bytomiem.
Linie tramwajowe Przez Świętochłowice przejeżdżają następujące linie tramwajowe: + Linie tramwajowe przebiegające przez Świętochłowice (stan na 16 listopada 2025 roku) Linia Przystanek początkowy Przystanek końcowy Miasta 7 Bytom Szkoła Medyczna Zawodzie Centrum Przesiadkowe Bytom, Świętochłowice, Chorzów, Katowice 9 Bytom Plac Sikorskiego Chorzów Batory Zajezdnia Bytom, Ruda Śląska, Świętochłowice, Chorzów 10 Chorzów Muzeum Hutnictwa Chebzie Pętla Chorzów, Świętochłowice, Ruda Śląska 20 Chebzie Pętla Zawodzie Zajezdnia Ruda Śląska, Świętochłowice, Bytom, Chorzów, Katowice
Przypisy
Bibliografia
Świętochłowice Kategoria:Transport w Świętochłowicach