K67 – kiosk z tworzywa sztucznego o budowie modułowej produkowany w Jugosławii od lat 60. XX wieku, znany potocznie w Polsce jako jugokiosk.
Historia
Kiosk zaprojektował w 1966 roku w Jugosławii słoweński architekt Saša Mächtig. Stanowił on wówczas nowoczesny projekt, wykonany z kolorowego włókna szklanego, szkła i stali z zaokrąglonymi krawędziami. Modułowa konstrukcja z prefabrykatów pozwalała złączyć kilka kiosków w większą całość. Kiosk był lekki i dlatego łatwy do transportu i ustawienia w zależności od potrzeb. Początkowo wiele egzemplarzy kiosku, głównie na rynek Jugosławii wyprodukowano w wersji z całkowitym przeszkleniem bryły oknami o wysokości od podłogi do sufitu, co stanowiło o ich nowoczesnej estetyce, jednak później były one rzadko spotykane w takiej wersjiDesign-Ikone: Der universal kompatible Kiosk K67 bekommt ein Update Maik Novotny Der Standard 10.09.2022 https://www.derstandard.at/story/2000138954481/design-ikone-deruniversal-kompatible-kiosk-k67-bekommt-ein-update.
Kioski typu K67 okazały się stosunkowo popularne, były eksportowane także m.in. do Japonii i Nowej Zelandii. W 1970 roku egzemplarz kiosku został włączony do zbiorów Museum of Modern Art w Nowym Jorku.
Kioski te zyskały popularność w Polsce w latach 90. XX wieku podczas transformacji ustrojowej i rozkwitu indywidualnej działalności gospodarczej, pozwalając na prowadzenie w miastach drobnej działalności handlowej lub usługowej. Sprowadzono ich wówczas kilkanaście tysięcy. Potocznie były określane jako jugokioski. Służyły m.in. do sprzedaży prasy, działalności gastronomicznej i kantorowej.
Przypisy
Bibliografia
Zupagrafika: Kiosk: The Last Modernist Booths Across Central and Eastern Europe
Kategoria:Obiekty budowlane