mały|Zdjęcie z planu filmu Róża (1936). W pierwszym rzędzie siedzą od lewej: charakteryzatorka Kazimiera Narkiewicz, reżyser Józef Lejtes, Irena Eichlerówna, Witold Zacharewicz, Bogusław Samborski. W drugim rzędzie stoją m.in. kierownik produkcji Mieczysław Znamierowski, producent Marek Libkow, redaktor M. Szczęsny, operator Seweryn Steinwurzel, operator Albert Wywerka (2. z prawej, w ciemnym krawacie, oparty o kamerę) Kazimiera Teresa Narkiewicz, także Kazimiera Narkiewicz-Opalińska (ur. 4 września 1912 w Winnicy, zm. 29 marca 1985) – polska charakteryzatorka, założycielka Szkoły Charakteryzacji Artystycznej dla Teatru i Filmu w Łodzi (1945–1949) – pierwszej w Polsce szkoły edukującej w zakresie charakteryzacji.
Życiorys Uczyła się w Państwowym Żeńskim Seminarium Nauczycielskim im. E. Orzeszkowej w Trokach (1930–1932). Studiowała w Berlinie i Wiedniu, gdzie w 1936 uzyskała tytuł plastyka-charakteryzatora. Podczas II wojny światowej przebywała w Warszawie pracując w instytutach kosmetycznych. Ponadto, mieszkając przy ul. Ikara 5 w domu rodziny Przedpełskich zajmowała się pomocą żołnierzom Armii Krajowej i Żydom, charakteryzując ich, tym samym uniemożliwiając rozpoznanie i aresztowanie przez okupanta.
W latach 1945–1949 prowadziła w Łodzi Szkołę Charakteryzacji Artystycznej dla Teatru i Filmu. Do absolwentów prowadzonej przez nią szkoły należą m.in.: Halina Ber, Teresa Tomaszewska, Halina Sieńska i Kaja Leszczyńska. Po zakończeniu działalności edukacyjnej podjęła pracę w Wytwórni Filmów Fabularnych. Była charakteryzatorką w wielu filmach, zarówno przedwojennych, jak i powojennych.
Życie prywatne Była żoną Kazimierza Opalińskiego – reżysera i aktora oraz matką charakteryzatorki – Krystyny Kai Leszczyńskiej. Jej bratem był charakteryzator – Konrad Narkiewicz. Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Alei Zasłużonych (rząd 1, miejsce 91). mały|361x361px|Grób Kazimiery Narkiewicz-Opalińskiej i Kazimierza Opalińskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. .
Charakteryzacja 1933: „Zabawka” (jako asystent charakteryzatora) 1934: „Młody las” 1935: „Dzień wielkiej przygody” „Dwie Joasie” (jako asystent charakteryzatora) 1937: „Niedorajda” „Halka” 1938: „Sygnały” 1939: „Czarne diamenty” 1945: „Orły i sokoły” 1947: „Ostatni etap” 1949: „Dom na pustkowiu” 1950: „Dwie brygady” „Miasto nieujarzmione” 1956: „Jerzy Leszczyński” 1958: „Dezerter” 1959: „Pan profesor” 1960: „Ostrożnie Yeti” „Mój teatr” „Przygoda w terenie” 1961: „Chwila tańca” „Dotknięcie nocy” 1962: „I ty zostaniesz Indianinem” „Spóźnieni przechodnie” 1963: „Przygoda noworoczna” 1965: „Człowiek z kwiatem w ustach” – część cyklu telewizyjnego pt. „Klasyka światowa” „Piwo” „Wystrzał”
Źródło: FilmPolski.pl.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Ludzie urodzeni w Winnicy Kategoria:Polscy charakteryzatorzy Kategoria:Ludzie filmu związani z Łodzią Kategoria:Nauczyciele związani z Łodzią Kategoria:Pochowani w alei zasłużonych na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Trokami